1372826956:AAFe2Py65GSQkfGiRnXuOQ-eD9yXcwMv988

AutoCAD Dinamik Bloklarını Oluşturma ve Kullanma

AutoCAD‘in en güçlü özelliklerinden biri dinamik bloklardır. Ben bu özelliği genellikle, Kesit işaretleri (okları), 2 boyutlu 2B “2D” boru uçları, Kuzey işaretleri gibi çizimler üzerinde kullanılabileceğim dinamik semboller oluşturmak için kullanıyorum. Dinamik bir blok, bloğun içindeki 2 boyutlu 2B “2D” nesneleri döndürme, ölçeklendirme, taşıma gösterme veya gizleme gibi çeşitli şekillerde dinamik olarak değiştirmenize izin verir.

Aşağıdaki örnek benim oluşturduğum dinamik bloklarımdan biridir.

Bu kesit işareti, herhangi bir yönde dönebilir ve şekilde belirlenen tutamaçlar kullanılarak herhangi bir tarafa (sola veya sağa) çevrilerek kullanılabilir. Ancak bu dinamik blokların yapabildiği şeylerin sadece bir kısmıdır. Daha önce kullanmış olduğum işlevlerin çoğunu, sadece çizim sembolleri oluşturmadan biraz daha ilginç bir şeye uygulayarak göstermeye çalışacağım.

Basit Dinamik Blok:

Bu yüzden başlamak için, bazı 2 boyutlu 2B “2D” boru ve borulama elemanları çizimleri oluşturdum. Bunlar 80 INÇ ve 100 INÇ borular, flanş, T birleşimleri ve 90 ° dirsekler. Bu dinamik boru kütüphanesine bir boru standardı için mevcut her ebatı ekleyebilirim; ancak bu örnek için 80 INÇ ve 100 INÇ ebatları yeterlidir. Oluşturduğum 2 boyutlu 2B “2D” kütüphanem aşağıdaki şekilde görünen görüntüye benziyor.

Önce İki flaş ön görünüş çizimimle normal bir blok yarattım ve bu bloğu flaş_ön olarak isimlendirdim.

Flanş, boru, dirsek ve T birleşim çizimleri için de aynı işlemi yaptım ve bunları sırasıyla Flanş_yan, Boru, 90-Dirsek ve T_birleşim olarak adlandırdım; böylece toplamda 5 bloğum oldu. Normal blok oluşturma işlemleri tamamlandıktan sonra Flanş_ön isimli bloğumu seçiyorum, sağ tıklayıp açılan kısa yol menüsünden Blok Düzenleyicisi “Block Editor” seçeneğini seçiyorum. Şimdi ekranınız aşağıdaki şekilde görülen gibi görünmeli.

Yukarıdaki şekilde görüldüğü üzere, ekranın sol tarafında kırmızı renkli dikdörtgen içindeki Blok Yetkilendirme “Block Authoring” paletlerini kullanacağım. Şayet bu paletleri göremiyorsanız,  yukarıdaki şekilde üst taraftaki kırmızı renkli dikdörtgen içinde görünen Yetkilendirme Paletleri “Authoring Palettes“ düğmesine tıklayın.

Yapacağım ilk şey, iki flanş ebatı arasında seçim yapmama izin verecek tutamaçlar yaratmak için, Yetkilendirme Paletlerinde “Block Authoring” bulunan Görünürlük “Visibility” parametresini ayarlamak. Bunun için, Yetkilendirme Paletlerinden “Block Authoring” Görünürlük “Visibility” parametresini seçiyorum ve aşağıdaki şekilde görüldüğü üzere, bu parametreyi flanşların bir tarafına yerleştiriyorum. Bu parametreyi ayarlama işlemini bitirdikten sonra taşıyacağım.

Daha sonra, şeritten aşağıda gösterildiği gibi iki ebatı oluşturabileceğim yeni bir pencere açacak olan Görünürlük Durumları “Visibility States“ seçeneğini seçiyorum. Görünürlük Durumları “Visibility States“ iletişim kutusunun sol tarafındaki listede ilk öğeyi 80INÇ olarak yeniden adlandırıyorum ve iletişim kutusunun sağ tarafındaki Yeni… “New…”  düğmesine tıklayıp ön tanımlı ayarları ellemeden bırakarak 100INÇ için yeni bir öğe daha ekliyorum ve OK düğmesine tıklıyorum.

Şimdi şeritin aynı Görünürlük “Visibility sekmesinde, 80INÇ durumunu seçiyorum. Aktif olarak, çizim alanında her şey görünür durumda. Aşağı açılır seçim listesinin (80İNÇ durumunu seçtiğimiz liste) üst tarafında üç adet simge bulunuyor.

Aşağıdaki şekilde kırmızı renkli dikdörtgen içerisinde görüldüğü üzere, ilk simge Görünürlük Modu “Visibility Mode” düğmesi, tüm öğelerin görünürlüğünü etkinleştirir veya devre dışı bırakır. İkinci simge Görünür Yap “Make Visible” düğmesi, görünür hale getirmek istediğim her şeyi seçip görünür yapar ve üçüncü Görünmez Yap “Make Invisible” düğmesi, görünmez hale getirmek istediğim her şeyi seçip görünmez yapar.

Her şey görünür halde ve aşağı açılır listeden 80INÇ flanşı seçili haldeyken, 100INÇ flanşını seçerek görünmez yapmak için, üçüncü düğmeyi kullanacağım. 3. düğmeye tıklayıp çizim alanından 100INÇ Flanşına ait her şeyi seçiyorum.

Enter tuşuna bastığım zaman, 100INÇ flanşı görüntüden kaybolacak ve sadece 80INÇ flanşı görünür kalacaktır. Tekrar 100INÇ Flanşını görmemi sağlayan ilk seçenek olan “Görünürlük Modu “Visibility Mode” simgesine tıklıyorum ve 100INÇ Flanşı tekrar görünür oluyor; fakat 80INÇ Flanşından daha koyu görünüyor.

İkinci düğmeyi seçip, soluklaşan bileşenleri seçerek tekrar görünür yapabilirim. Şimdi şeridin üzerindeki aşağı açılır listeden 80INÇ seçimini 100INÇ seçimine değiştiriyorum ve daha önceki gibi aynı prosedürü takip ediyorum. Fakat 100INÇ eskiz parçalarını seçmek yerine 80INÇ flamşına ait nesneleri seçiyorum.

Şimdi tek yapmam gereken, flanç çizimlerini ve Görünürlük “Visibility” parametrelerini bloğun da taban noktasının bulunduğu konuma (0,0 koordinatına) yeniden konumlandırmak. Bazı nedenlerden dolayı, Blok Düzenleyicisinde “Block Editor” @ 0,0,0 koordinatına taşıma işlemi çalışmaz, bu yüzden önce 0,0,0 noktasından başlayan bir çizgi çiziyorum ve sonra flanş çizimimi çizgideki noktaya getirip çizgiyi siliyorum.

İki flanş çizimini bloğun orijin noktası üzerinde birbirinin üzerine konumlandırıyorum ve aşağıdaki şekilde (Görünürlük modu etkin halde) gösterildiği gibi bir görünüme ulaşmak için, Görünürlük “Visibility“ parametresini taşıyorum. Daha sonra şeritten Blok Düzenleyiciyi Kapat “Close Block Editor” seçeneğini seçip yapılan değişiklikleri kaydediyorum.

Böylece ilk dinamik bloğum tamamlanmış oldu. Şimdi FlangeFlanş_ön bloğumu seçtiğimde, bloğu hareket ettirmek için, bloğun orta noktasında bulunan flanşın ortasında kare şekilli bir tutamaç vardır. Ayrıca, flanşın boyutunu seçmek için yan tarafında aşağı ok şeklinde bir tutamaç daha bulunur. Listeden bir ebat seçtiğimde blok, flanşımın iki çizimi arasında geçiş yapar.

İç İçe Gömülü “Nested” Dinamik Bloklar Yapma:

Şimdi tüm diğer bloklar için de aynı işlemleri uyguluyorum. Hepsine Görünürlük “Visibility“ parametresini ekleyip; hepsini birbirinin üzerine ve Origin noktasına taşıyorum. Böylece çeşitlerini seçebileceğim Görünmezlik “Visibility” parametresi ekleyebilecek ve kolayca taşımak için iyi bir yere kare şekilli bir tutamaç yapabilirim. Aşağıdaki şekilde görüldüğü üzere, tutamaçları yerleştirdiğim pozisyonlara dikkat edin. Kare şekilli tutamaçlar blokların temel “base” noktalarıdır ve aşağıya ok şekilli tutamaçlar aşağı açılır çeşit listesi tutamaçlarıdır.

Temel “Base” noktasını ve görünürlük “visibility“ parametresini ekledikten sonra, bunu bir temel borulama sistemi dinamik bloğu yapmak için gerekli olacak diğer parametreleri eklemeye başlayabilirim.

Dinamik bloklar diğer dinamik bloklara eklenebilir. Flanşın ön ve yan görünümü arasında seçim yapmak için iki flanş bloğunu birlikte ekleyebiliriz. Bunun tek dezavantajı; şayet ebatları değiştirmek istiyorsak, (her blok başına sadece bir görünürlük “visibility” parametresi eklenebileceği için) bloğu yerleştirmemiz, istediğimiz görüntüyü seçmemiz; sonra onu patlatmamız ve bundan sonra borunun ebatına erişebilmemizdir.

Bloğa Daha çok Parametre Ekleme:

Bu bölüm için sadece son 4 yan görüntü bloğu ile çalışacağım. Ön görüş flanşı bloğu bu alıştırmada artık kullanılmayacaktır.

Blok Düzenleyicisinde “Block Editor” Flanş_yan dinamik bloğunu açtım. Şimdi bu bloğu döndürmeye çalışacağım. Bunu yapmak için, her iki taraftaki yan flanşların da biraz soluklaştığını görene dek şerit üzerindeki Görünürlük Modu “Visibility Mode“ düğmesine tıklıyorum. Her iki ebat için döndürmeyi ayarlamalı ve Döndürme tutamağını her iki ebat için de görünür yapmalıyım.

Şimdi Yetkilendirme “Authoring” paletlerinde Döndürme “Rotate” parametresini seçiyorum. Flanşın ön tarafının orta noktasını tıklıyorum; sonra imleci 360 derece döndürme gösterene kadar hareket ettirip; tekrar tıklıyorum. Şimdi ekranımda aşağıdaki şekilde gösterilen görüntü gibi bir şey görünmelidir.

Döndürme “Rotate” parametresindeki sarı renkli ünlem işaretine dikkat edin. Bunun nedeni, bu parametrenin kendisiyle birlikte bir eylem “action” gerektirmesidir. Aşağıdaki şekilde gösterildiği gibi, Blok Yetkilendirme “Block Authoring” paletlerinde Eylem “Action” sekmesine geçin.

Blok Yetkilendirme “Block Authoring” paletlerinin Eylemler “Actions” sekmesinden Döndürme “Rotate” eylemini “action” seçiyorum. Bu eylem “action” bir döndürme “rorate” parametresi seçmem için beni uyaracaktır. Yeni oluşturduğum Döndür “Rotate” parametresini seçiyorum. Daha sonra, döndürmek istediğimiz tüm öğeleri seçmem istendiğinde, flanşın yan görünümüne ait tüm nesneleri seçiyorum. Burada, Görünürlük “Visibility” parametresi dışındaki her şeyi seçiyorum ve Enter tuşuna basıyorum. Her iki flanşı da görmem gerektiğini hatırlıyorum; çünkü her ikisi de dönmeyi gerektiriyor; ancak Görünürlük parametresinin dönmesi gerekmeyip; olduğu yerde kalmasını istiyorum.

Sonraki adım, döndürme tutamağının her iki flanşta da göründüğünden emin olmaktır. Şu anda 80INÇ Flanşındayım ve 100INÇ seçimine dönüyorum ve Görünür Yap “Make Visible“ düğmesini kullanıp Döndürme “Rotate” parametresini ve yuvarlak tutamağı seçip, 100INÇ seçiminde döndürme tutamacının görünürlüğünü sağlamak için Enter tuşuna basın.

Yukarıdaki şekilde görüldüğü üzere, Blok Düzenleyicisini kapatmadan yeni bir çizim penceresinde Bloğun test edilmesini sağlayan bir Bloğu Test Et “Test Block” komut düğmesi bulunmaktadır. Bloğu test ettikten sonra, Bloğu Test Et “Test Block” penceresini kapatabilir ve bloğu kaydedebilirsiniz. Bloğun son hali aşağıdaki şekilde gösterilen görüntüye benzemelidir.

Boru, T birleşim ve 90 derece dirsek blokları için de aynı işlemi tekrarladım ve bunların hepsini aşağıdaki şekilde gösterildiği gibi, döndürmelerini sağladım.

Bloğa Eylemler “Action” Ekleme:

Şimdi, oluşturduğum parçaları kullanarak dinamik boru hattımı kurmaya başlamadan önce yapacak tek bir son adım var. Bunun için, Blok Düzenleyicisinde “Block Editor” boru bloğunu açarım. Blok Yetkilendirme “Block Authoring“ paletinde Parametre “Parameter” sekmesine gidip; Doğrusal “Linear” parametresini seçiyorum.

Daha sonra her iki boru ebatı da görünür durumdayken, 100INÇ boru çiziminin üst çizgisinin bir uç noktasını ve ardından üst çizginin diğer uç noktasını seçiyorum ve aynen bir ölçünün “dimension” yerleştirilmesi gibi fare imlecinini yukarı kaydırıyorum.

Ardından Yetkilendirme “Authoring” paletlerinde Eylem “Action” sekmesine dönüp Sündürme “Stretch” eylemini “action” seçiyorum. Bu kullanmak istediğim parametreyi seçmemi isteyecektir. Bu uyarı geldiği zaman, doğrusal “linear” parametreyi seçiyorum. Daha sonra, hangi yönde sündürmek istediğimi belirtmek için, doğrusal “linear” parametre üzerindeki iki oktan birini seçmem için beni uyaracaktır.

Orijin veya taban “base” noktasını sabit tutmak için, boru çiziminin sol ucundaki oku seçiyorum. Bundan sonra, normal bir sündürme işlemindeki gibi sündürülmesi gereken nesneyi seçmem gerekiyor. Alt çizginin sol alt tarafına tıklayın ve iki boru çiziminin sol tarafındaki tüm noktaları içine alan bir pencere açın; böylece aşağıdaki şekilde gösterilen görüntüye benzeyen bir görüntü elde etmiş olursunuz.

Doğrusal “Linear” parametrenin sağ okunda hala bir ünlem işareti olduğunu fark edeceksiniz. Bu sadece, istediğim bir doğrusal “linear” parametre için iki sündürme “stretch eylemi ayarlayabileceğim içindir. Benim amaçlarım için bir tane sündürme “stretch eylemi yeterlidir. Borunun ebatını değiştirdiğimizde, tutamaçları görünür “visible” tutmak için, borunun her iki tarafındaki doğrusal “linear” sündürme “stretch” tutamacı üzerinde görünebilirliği “visibility” etkinleştirmeyi unutmayın.

Eylem “Action”, eyleminin resmini içeren küçük mavi karelerle temsil edilir. Doğrusal “Linear” parametre ve sündürme “stretch” eylemini “action” içerecek şekilde seçimi değiştirmek için döndürme eylemini sağ tıklamanız gerekecek; böylece blok dönecektir.

Burada sadece bir uyarı eklemek istiyorum. Şayet normal komutları kullanarak dinamik bir bloğu döndürürseniz “rotate” veya aynalarsanız “mirror”, eklediğiniz dinamik özellikler karışacaktır.

İşte bu kadar! Aşağıdaki şekilde görüldüğü üzere, dinamik 2 boyutlu 2B “2D” boru bloğum tamamlandı.

Tüm bileşenleri döndürebilirim. Ekstra kontrol noktaları ekleyerek daha kolay hale getirilebilen dirsekte küçük konum ayarlarıyla 80INÇ’den 100INÇ’e kadar olan boyutu değiştirebilirim. Boru uzunluğunu istediğim uzunlukta uzatabilirim.

Sonuç:

Bu sadece dinamik bloklarla nelerin başarılabileceğinin temelidir. İşlemlerin ve parametrelerin listesi uzundur ve AutoCAD‘de kullanılmak üzere daha karmaşık 2 boyutlu 2B “2D” bloklar oluşturmak için birleştirilebilirler.

Umarım bu makalemde anlattıklarım birilerinin işine yarar.

Şayet bu makalemde anlattıklarımla ilgili sormak istedikleriniz varsa, aşağıdaki yorum kutusuna yazarak bana sorun.

 

Hakkında Sertan Türkan

AutoCAD Beyni

Bunu da Kontrol edin

Revitte Bir Plan Görünüşü Oluşturma

Revit’te projenize başka bir görünüş ekleyebilir veya mevcut bir görünüşü çoğaltabilirsiniz. Bunun için: Görünüş “View” …

Bir cevap yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Yardıma mı ihtiyacınız var? Chat with us
Bir görüşme başlatmak için lütfen önce gizlilik politikamızı kabul edin.