1372826956:AAFe2Py65GSQkfGiRnXuOQ-eD9yXcwMv988

AutoCAD 2019 Sürümüne Detaylı Bakış

AutoCAD’in 2019 sürümü sektöre özgü araç takımlarını içerir; Masaüstü, web ve mobil cihazlarda gelişmiş iş akışları ve DWG gibi yeni özellikler içermektedir.

1.      Kullanıcı Etkileşimi

·         Şerit

AutoCAD şeridi ile en sevdiğiniz araçlara – ihtiyaç duyduğunuz anda – erişin.

Şerit, araçları mantıksal gruplara ayırır.

Şerit, çiziminizi oluşturmak veya değiştirmek için gerekli olan tüm araçların kompakt bir paletini sağlar. Şerit aşağıdaki yerlere yerleştirilebilir:

  • Toplanmış halde – çizim alanının üst kısmında yatay olarak yerleştirilmiş (ön tanımlı)
  • Toplanmış halde – çizim alanının sağ veya sol kenarı boyunca dikey olarak yerleştirilmiş
  • Toplanmamış halde – çizim alanı içinde veya ikinci bir monitörde gezer durumda

Şeritin Sekmeleri ve Panelleri

Şerit, araç çubuklarında bulunan araç ve kontrollerin çoğunu içeren paneller halinde düzenlenmiş bir dizi sekmeden oluşur.

Bazı şerit paneller kendi paneli ilgili bir iletişim kutusuna erişim sağlar. İlgili iletişim kutusunu görüntülemek için, panelin sağ alt köşesinde, bir ok simgesiyle gösterilen iletişim kutusu başlatıcısını tıklayın.

Not: Hangi şerit sekmelerin ve panellerin görüntüleneceğini kontrol edebilirsiniz. Şeridi sağ tıklayın ve açılan kısa yol menüsünde listelenen sekmelerin veya panellerin adlarını seçin veya seçimleri temizleyin.

Yüzer Paneller

Bir paneli bir şerit sekmesinden çizim alanına veya başka bir monitöre çekebilirsiniz. Yüzer panel, şerit sekmeleri arasında geçiş yapsanız bile, siz şeridi geri döndürene kadar açık kalır.

Kayar Paneller

Şayet Bir panel başlığının ortasındaki ok simgesini  tıklarsanız, panel ek araçlar ve kontroller görüntületmek için genişler. Varsayılan olarak, başka bir panele tıkladığınızda kayan paneller otomatik olarak kapanır. Bir paneli genişlemiş halde tutmak için, sürgülü panelin sol alt köşesindeki itme pim simgesine  tıklayın.

Bağlamsal Şerit Sekmeleri

Belirli bir nesne türünü seçtiğiniz veya belirli komutları başlattığınız zaman, bir araç çubuğu veya iletişim kutusu yerine bağlamsal bir şerit sekmesi görüntülenir. Komutu sonlandırdığınızda bu bağlamsal sekme kapanır.

Çalışma Ortamları “Workspace” ve Şerit

Windows işletim sisteminde çalışan ürünler için, bir çalışma ortamı size özel, görev odaklı bir çizim ortamı sağlayan şerit sekmeleri ve panelleri, menüleri, araç çubukları ve paletlerden oluşur. Çalışma ortamını değiştirerek farklı bir şerite geçebilirsiniz. Durum çubuğunda, Çalışma Ortamı Değiştirme “Workspace Switching“ simgesine tıklayın ve kullanmak istediğiniz çalışma ortamını seçin. Örneğin, AutoCAD‘de ön tanımlı olarak bulunan başlangıç çalışma ortamlarını aşağıdaki şekilde görebilirsiniz:

·         Araç Paletleri

Özel olarak kullanılabilecek araç paletleriyle sık kullanılan içerik ve araçlara kolayca erişin.

Araç paletlerini çeşitli yöntemlerle oluşturabilirsiniz.

Araç Paletleri Oluşturma Yöntemleri:

  • Yeni, boş bir palet oluşturmak için araç paleti kısa yol menüsünü kullanın.
  • Önceden belirlenmiş içeriğe sahip bir araç paleti sekmesi oluşturmak için bir Tasarım Merkezi “Design Center” kısa yol menüsü kullanın.

Araç Paletlerine Araç Ekleme Yöntemleri

Çeşitli yöntemlerle yeni veya mevcut bir araç paletine araç ekleyebilirsiniz.

  • Araçları çiziminizden sürükleyin. Araçlar, geometrik nesneleri, ölçüleri “dimension”, dolguları “fill”, blokları “block”, harici referansları “xref”,ızgara “raster” imajları ve tabloları “table” içerir. Ayrıca ışıklar “light”, kameralar “camera”, görsel stiller “visual style” ve malzemeler “matarial” de ekleyebilirsiniz. (AutoCAD LT’de mevcut değildir).
  • Tasarım Merkezinden “Design Center” çizimleri “drawing”, blokları “block” ve taramaları “hatch” sürükleyin. Araç paletine eklenen çizimler, çizimin içine sürüklendiğinde blok olarak eklenir.
  • Özelleştir iletişim kutusundan araç çubuğu düğmelerini sürükleyin.
  • Kullanıcı Arabirimini Özelleştirme (KAÖ) “Customize User Interface (CUI)” Düzenleyicisinde Komut Listesi “Command List” bölmesinden komutları sürükleyin.
  • Araçları bir araç paletinden kopyalayıp; diğerine yapıştırın “copy & paste”.

Araç Paletlerini Özelleştirme

Bir palet oluşturduktan sonra, ihtiyaçlarınıza uyacak şekilde değiştirin:

  • Araçları sürükleyerek veya sıralayarak yeniden düzenleyin.
  • Metin ve ayırıcı boşlukları ekleyin.
  • Kısa yol menüsünü veya Özelleştir “Customize“ iletişim kutusunu kullanarak bir araç paleti sekmesini sekme listesinde yukarı ve aşağı taşıyın.
  • Artık ihtiyacınız olmayan araç paletlerini silin. (Silinen araç paletleri, önce bir dosyaya aktarılarak kaydedilmedikçe kaybolur.)
  • Araç paletlerinizin yolunu, Seçenekler “Options” iletişim kutusundaki Dosyalar “Files“ sekmesinde ayarlayın. Bu klasör yolu, paylaşılan bir ağ konumuna da olabilir.
  • Şerit üzerindeki her panel ile özelleştirilebilir bir araç paleti grubunu ilişkilendirin.
  • Paletin salt okunur durumunu Paletler “Palettes” klasöründe değiştirin. Şayet bir araçpaleti salt okunur olarak ayarlanmışsa, araç paletinin alt köşesinde bir kilit simgesi görüntülenir. Bu, araç paletinin, ekran ayarları değiştirilerek ve simgeler yeniden düzenlenerek değiştirilemeyeceğini gösterir.

Komut Satırı (Penceresi)

Komutları komut satırından çalıştırın ve basit tuş vuruşlarıyla komutlara cevap verin.

Komut satırında bir komut nasıl girilir?

Komut Satırında Bir Komut Girme

  1. Aşağıdaki seçeneklerden birini kullanarak komut girin:
  • Komut satırına, tam komut adını yazın ve Enter veya Boşluk tuşuna basın.
  • Şayet otomatik komut tamamlama aracı açık durumdaysa, komutu yazmaya başlayın ve komut satırında doğru komut vurgulandığında Enter tuşuna basın.
  • Komut satırına, komut takma adını (.pgp dosyasında saklanan daha kısa, alternatif bir isim) girin ve Enter tuşuna basın.
  • Aşağıdaki yöntemlerden birini kullanarak herhangi bir ilave veri istemi ve seçeneği yanıtlayın:
  • Köşeli parantez içinde görüntülenen varsayılan seçeneği seçmek için Enter tuşuna basın.
  • Bir veri istemine (uyarıya) cevap vermek için, bir değer girin veya çizimdeki bir konumu tıklayın.
  • Bir veri istemi seçeneğini belirlemek için, veri istemi listesinde büyük harfle vurgulanmış harfleri yazıp; Enter tuşuna basın.
  • Bir komut veri istemini (uyarısını) seçmek için, komut satırındaki komut veri istemine (uyarısına) tıklayın.

Son Kullanılan bir Komutu Yeniden Kullanma

  1. Aşağıdakilerden birini yapın:
  • Komut satırına tıklayın ve girdiğiniz komutlar arasında geçiş yapmak için Yukarı veya Aşağı Ok tuşuna basın.
  • Komut satırının sol tarafındaki Son Komutlar “Recent Commands“ düğmesine tıklayın.
  • Komut satırını sağ tıklayın ve Son Komutlar “Recent Commands“ seçeneğini seçin.
  • Çizim alanını sağ tıklayın ve Son Giriş “Recent Input“ listesinden bir komut seçin.
  1. Kullanmak istediğiniz komutu tıklayın.

Bir komutu Tekrarlama

Bu yöntemlerden birini kullanın:

  • İmleç komut satırındayken, komut tamamlandıktan sonra Enter veya Boşluk tuşuna basın.
  • Komutun önüne multiple kelimesini çok girin.
  • Örneğin, ilave çember çizmeye devam edip edilmemesinin sorulması için, komutu multiple circle şeklinde girin.
  • Herhangi bir yeri sağ tıklayın. (Bu davranış, Seçenekler “Options” iletişim kutusunun Kullanıcı Tercihleri “User Preferences” sekmesinde ayarlanır.)

Komut Girişini Tamamlama

Girilen değeri kabul etmek veya bir komutu tamamlamak için aşağıdakilerden birini yapın:

  • Enter tuşuna basın.
  • Boşluk çubuğuna basın.
  • (Sağ tıklama davranışı ayarlarına bağlı olarak) sağ tıklayın ve Enter seçeneğini seçin ya da sağ tıklayın.

Bir komutu İptal Etme

  • Esc tuşuna basın.

·         Nesne Tutamaçları

Tutamaçlarla düzenleme ile geometriyi kolayca yeniden şekillendirin; taşıyın veya değiştirin.

Farklı türdeki tutamaç ve tutamaç modlarını kullanarak nesneleri başka şekillerde yeniden şekillendirebilir, taşıyabilir veya değiştirebilirsiniz.

Çok Fonksiyonlu Tutamaçlı Nesneler

Aşağıdaki nesneler, nesneye özgü ve bazı durumlarda kavrama özgü seçenekleri sunan çok işlevli tutamaçlara sahiptir:

  • 2 boyutlu 2B “2D” Nesneler: Çizgiler “Line”, sürekli çizgiler “polyline”, yaylar “arc”, eliptik yaylar “elliptical arc”, eğriler “spline” ve tarama “hatch” nesneleri.

  • Açıklama “Annotation” Nesneleri:Ölçü “Dimension” nesneleri çoklu kılavuzlar “multileader”.
  • 3 boyutlu 3B “3D” Katılar:3 boyutlu 3B “3D” yüzler “face”, kenarlar “edge” ve vertis (tepe) noktaları “vertice”.

Önemli Notlar

  • Kilitli tabakalardaki “layer” nesnelerde tutamaçlar görüntülenmezler.
  • Birbiriyle çakışan tutamaçları paylaşan birden çok nesne seçtiğinizde, bu nesneleri tutamaç modlarını kullanarak düzenleyebilirsiniz; Ancak, herhangi bir nesneye veya tutamaca özgü seçenekler mevcut olmayacaklardır.

Tutamaçlarla Sündürme “Stretch” İçin İpuçları

  • Bir nesneyi sündürmek “stretch” için, birden fazla tutamacı seçtiğinizde, nesnenin şekli seçili tutamaçlar arasında bozulmadan kalır. Birden fazla tutamaç seçmek için Shift tuşuna basılı tutun ve ardından uygun tutamaçları seçin.
  • Yazıların “Text”, blokların “block”, çizgilerin orta noktaları, çember merkezleri ve nokta “point” nesneleri üzerindeki tutamaçlar, o nesneleri sündürmek yerine nesneyi taşırlar.
  • Bir 2 boyutlu 2B “2D” nesne o anki geçerli (aktif) kullanıcı koordinat sisteminden KKS “UCS” başka bir düzlemde yer aldığında, nesne mevcut kullanıcı koordinat sisteminin KKS “UCS” düzleminde değil, oluşturulduğu düzlemde sündürülür.
  • Şayet Bir daireyi veya elipsi uzatmak için, o nesnenin oktant “quadrant” nesne çıtçıtındaki tutamacı seçerseniz ve daha sonra tutamacı hareket ettirmek yerine yeni yarıçap için komut satırında bir uzunluk değeri belirtirseniz, bu uzunluk seçilen tutamaçtan değil dairenin merkezinden ölçülür.

Performansı Artırmak İçin Tutamaçların Görüntülenmesini Sınırlama

Tutamaçları görüntülenecek maksimum nesne sayısını sınırlayabilirsiniz. Örneğin, bir çizimde, birçok tutamaca sahip tarama “hatch” nesnesi veya sürekli çizgi “polyline” varsa, bu nesneleri seçmek uzun zaman alabilir. GRIPOBJLIMIT sistem değişkeni, ilk seçim seti belirtilen sayıda nesneden daha fazlasını içerdiğinde, tutamaçların görüntülenmesini engeller. Şayet mevcut bir seçim setine nesne eklerseniz, bu sınırlama uygulanmaz.

·         Çalışma Ortamları

Özel menüler, araç çubukları, paletler ve şeritler ile çalışma alanlarını kaydedin ve geri yükleyin.

Çalışma ortamları “Workspace”, özel, görev odaklı bir çizim ortamında çalışabilmeniz için gruplandırılmış & düzenlenmiş menü, araç çubuğu, palet ve şerit kontrol panelleri kümesidir.

Bir çalışma ortamını “workspace” kullandığınız zaman, yalnızca bir görevle alakalı olan menüler, araç çubukları ve paletler görüntülenir. Buna ek olarak, çalışma ortamı, şeritte özel kontrol panellerine sahip görevi özel bir paleti de otomatik olarak görüntüleyebilir.

Çalışma alanları “Workspace” arasında kolayca geçiş yapabilirsiniz. Aşağıdaki görev tabanlı çalışma alanları programın içinde hâlihazırda tanımlanmıştır:

 

  • 2B Çizim & Açıklama “2D Drafting & Annotation”
  • 3B Temell “3D Basics”
  • 3B Modelleme “3D Modeling”

Örneğin, 3 boyutlu 3B “3D” modeller oluşturacağınız zaman, yalnızca 3 boyut 3B “3D” ile ilgili araç çubuklarını, menüleri ve paletleri içeren 3B Modelleme  “3D Modeling” çalışma ortamını kullanabilirsiniz. 3 boyutlu 3B “3D” modelleme için ihtiyacınız olmayan arabirim öğeleri gizlenir ve bu şekilde çalışmalarınız için kullanılabilir ekran alanını en üst düzeye çıkarır.

Çizim ekranınızda (araç çubuğunu veya araç palet grubunu taşımak, saklamak veya görüntülemek gibi) değişiklikler yaptığınız ve ileride kullanmak üzere ekran ayarlarını korumak istediğinizde, geçerli ayarları bir çalışma ortamı olarak kaydedebilirsiniz.

Çalışma Ortamları “Workspace” Arasında Geçiş Yapma

Frklı bir görev üzerinde çalışmanız gerektiği zaman, uygulama penceresinin alt kenarında bulunan durum çubuğunun sağ tarafındaki Çalışma Ortamı Değiştirme “Workspace Switching “ düğmesinden f başka bir çalışma alanına geçebilirsiniz.

 

Bir Çalışma Ortamını “Workspace” Yaratma veya Değiştirme

Kendi çalışma ortamlarınızı oluşturabilir ve ön tanımlı çalışma ortamlarını değiştirebilirsiniz. Bir çalışma ortamı oluşturmak veya değiştirmek için aşağıdaki yöntemlerden birini kullanın:

  • Araç çubuklarınızı ve pencerelerinizi görüntüleyin, gizleyin ve yeniden düzenleyin; şerit ayarlarınızı değiştirin ve durum çubuğundaki, Çalışma Alanı Geçiş “Workspace Switching“ düğmesindeki O anki geçerli (Aktif) Olarak Kaydet “Save Current As” komut seçeneğini veya WORKSPACE komutunu kullanarak ayarladığınız çalışma ortamınızı kaydedin.
  • Daha kapsamlı değişiklikler yapmak, çalışma ortamı ortamını ayarlamak için, CUI komutunu kullanarak Kullanıcı Ara yüzünü Özelleştirme “Customize User Interface” iletişim kutusunu açın.

Kaydedilmiş çalışma ortamlarınızın görüntülenme sırasını ve diğer çalışma seçeneklerini Çalışma Ortamı Ayarları “Workspace Settings“ iletişim kutusunda kontrol edebilirsiniz.

Çalışma Ortamları “Workspace” ve Profiller

Çalışma ortamları, profillerin sağladığı çizim ortamınız üzerinde kontrolü sağlar ve tamamlayıcı olarak çalışır.

Çalışma ortamları, çizim alanındaki menülerin, araç çubuklarının ve paletlerin görünümünü kontrol eder. Bir çalışma ortamını kullandığınızda veya değiştirdiğinizde, çizim alanınızın görünümünü de değiştirirsiniz. Çalışma ortamını Kullanıcı Arabirimi Özelleştirme “Customize User Interface“ iletişim kutusundan yönetirsiniz.

Profiller, kullanıcı seçeneklerinin birçoğunu, çizim ayarlarını, klasör yollarını ve diğer değerleri içeren ortam ayarlarını kaydeder. Bir seçenek, ayarı veya başka bir değerde değişiklik yaptığınızda profiller güncellenir. Profillerinizi Seçenekler “Options“ iletişim kutusundan yönetebilirsiniz.

Not: Çizim ekranında değişiklikler yaptığınızda, değişiklikler profilinizde saklanır ve çalışma alanı ayarlarınız ne olursa olsun, programı bir sonraki başlatmanızda görüntülenir. Çalışma Ortamı Ayarları “Workspace Settings“ iletişim kutusundaki Çalışma Ortamındaki Değişiklikleri Otomatik Olarak Kaydet “Automatically Save Workspace Changes“ seçeneğini seçmediğiniz sürece profil değişiklikleri otomatik olarak bir çalışma ortamına kaydedilmez. Bir çalışma ortamındaki profil ayarlarını korumak için, durum çubuğundaki Çalışma Ortamı Geçiş “Workspace Switching”  simgesinin kısa yol menüsünden O anki geçerli (Aktif) Olarak Kaydet “Save Current As” komut seçeneğine tıklayın.

·         Kısa yol Menüleri

Mevcut etkinliğinizle ilgili komutlara hızlı erişim için bir kısa yol menüsü görüntüleyin.

Ekranın farklı alanlarını sağ tıkladığınızda kısa yol menülerini görüntüleyebilirsiniz. Kısa yol menüleri genellikle aşağıdakiler işlemler için seçenekler içermektedirler:

  • Girilen son komutu tekrarlamak
  • Mevcut komutu iptal etmek
  • Son kullanıcı girdilerinin listesini görüntülemek
  • Panodan kesmek “cut”, kopyalamak “copy” ve yapıştırmak “paste”
  • Farklı bir komut seçeneği seçmek
  • Seçenekler “Options” veya Özelleştirme “Customize” gibi bir iletişim kutusu görüntülemek
  • Girilen son komutu geri almak

Süre duyarlı olması için sağ tıklama davranışını özelleştirebilirsiniz, böylece hızlı bir sağ tıklama Enter tuşuna basmakla aynı davranır ve daha uzun süreli bir sağ tıklama kısa yol menüsünü görüntüler.

Kısa yol menüleri bir özelleştirme “customization” (CUIx) dosyası kullanılarak özelleştirilebilirler.

·         Nesnelerin ve Tabakaların “Layer” Şeffaflığı

Seçilen nesnelerin veya bir tabakadaki “layer” tüm nesneler için saydamlığı kontrol edin.

Seçilen nesneler veya bir tabakadaki “layer” tüm nesneler için saydamlığı kontrol edebilirsiniz. Yeni tarama “hatch” ve dolgu “fill” nesneleri için ön tanımlı bir saydamlık değeri de belirtebilirsiniz.

Şeffaflık efektleri çizimlerin görselleştirilmesine katkı sağlayabilir. Örneğin, bir binaya veya makineye yerleştirilen insanların görüntüleri, bunları vurgulamak için şeffaf hale getirilebilir. Şeffaflık, yalnızca referans olması amaçlanan nesnelerin ve tabakaların “layer” görünürlüğünü azaltmak için de kullanılabilir.

3 boyutu 3B “3D” destekleyen AutoCAD tabanlı ürünler, katı “solid” ve yüzey “surface” modellerine belirli bir yarı saydamlık (opaklık) düzeyi uygulayan X-ışını “X-ray“ görsel stiline sahiptir. Bu görsel stilde yarı saydamlık (opaklık) ve saydamlığın etkileri bir araya getirilmiştir.

Önemli: Performans nedenleriyle, çizim sırasında şeffaflık ön tanımlı olarak devre dışıdır. Şeffaf nesneleri bastırmak için, Baskı “Plot”  veya Sayfa Yapısı “Page Setup“ iletişim kutusundaki Şeffaflığı Bastır “Plot Transparency” işaretleme kutusunu işaretleyin.

·         Nesne Seçme ve İzole etme

Bir nesnenin özelliklerine uyan tüm nesneleri bulun ve seçin. Seçilen nesneleri gizleyin veya gösterin.

Nesneleri tıklayarak, içine alan pencere veya değen pencere yöntemi kullanarak seçin.

  • Dikdörtgen seçim alanı belirtmek için fare düğmesini tıklayıp farenin tuşunu bırakın, imleci dikdörtgenin diğer köşe noktası konumuna hareket ettirin ve tekrar tıklayın.
  • Bir kement seçimi oluşturmak için, fare düğmesini tıklayın, sürükleyin ve bırakın.

Aşağıdakilerden birini yapın:

Tek tek nesneleri tıklatarak seçin.

  • Seçim dikdörtgeninin veya kementinin içine tamamen giren tüm nesneleri seçmek için soldan sağa sürükleyin.
  • Seçim dikdörtgeninin veya kementinin içine tamamen giren ve değdiği tüm nesneleri seçmek için sağdan sola sürükleyin.

 

Nesne seçimini sonlandırmak için, Enter tuşuna basın.

Shift tuşuna basarak ve daha sonra tek tek nesnelere tıklayarak veya birden çok nesneyi değen pencere yöntemi ile seçerek seçim setinden çıkartın. Tüm nesnelerin seçimini kaldırmak için Esc tuşuna basın.

Not: Kement seçimini kullanırken içine alan pencere, değen pencere ve Fens “Fence” nesne seçim modları arasında geçiş yapmak için Boşluk tuşuna basabilirsiniz.

2.      2 Boyutta 2B “2D” Eskiz, Çizim ve Açıklama Nesneleri

·         Yazı “Text” Ayarları

Tek bir metin nesnesi olarak tek satırlı veya çok satırlı yazı (mtext) oluşturun. Metnin içeriğini, sütunlarını ve sınırları biçimlendirin.

Yazı “Text” Stilleri

Yazı stili, yazı karakteri “font”, satır aralığı, yaslanma ve renk gibi metnin görünümünü kontrol eden, yazı “text” ayarlarının isimlendirilmiş bir koleksiyonudur. Metnin biçimini “format” hızlı bir şekilde belirtmek için, yazı stilleri oluşturur ve metnin endüstri veya proje standartlarına uygun olmasını sağlarsınız.

  • Yazı “Text” yarattığınız zaman, yazı geçerli yazı stilinin ayarlarını kullanır.
  • Şayet yazı stilindeki bir ayarı değiştirirseniz, çizimde o stili kullanan tüm yazı “text” nesneleri otomatik olarak güncellenir.
  • Yazı “Text” stilini geçersiz kılarak tek tek nesnelerin özelliklerini değiştirebilirsiniz.
  • Çiziminizdeki tüm yazı stilleri, Yazı Stili “Text Style“ açılır menüsünde listelenir.
  • Yazı “Text” stilleri notlar, kılavuzlar “leader”, ölçüler “dimension”, tablolar “table” ve blok özniteliklerine “attribute” uygulanır.

Tüm çizimler silinemeyen STANDARD isimli bir yazı stili içerir. Yazıların standart stiller setini oluşturduktan sonra, o çizimi yeni bir çizim başlattığınızda kullanabileceğiniz bir şablon “template” dosyası (.dwt) olarak kaydedebilirsiniz.

Yazı “Text” Karakteri “Font”

Herhangi bir yazı “text” stilinin önemli bir kısmı, o stile atanan yazı karakteri “font” dir. Birden fazla yazı “text” stili aynı yazı karakterini “font” kullanabilir. Şirketinizin standart bir yazı karakteri “font” varsa, bu standart yazı karakterini “font” farklı şekillerde kullanan bir yazı “text” stili seti oluşturmak için diğer yazı stili ayarlarını değiştirebilirsiniz.

Aşağıda, yazının eğimini tanımlamak için farklı eğiklik “oblique” ayarları kullanan farklı yazı “text” stilleri tarafından kullanılan aynı yazı karakteri “font” gösterilmektedir.

Yazı “Text” Yüksekliği

Şayet yazı stilinin bir parçası olarak sıfırdan (0) başka bir yazı yüksekliği belirlerseniz, tek satırlı ve çok satırlı yazı yarattığınızda, o değer kullanılır. Şayet yükseklik değeri sıfır (0) olarak ayarlanmışsa, tek satırlı bir yazı oluşturduğunuz zaman, çok satırlı yazının ön tanımlı değerleri TEXTSIZE sistem değişkeni içinde saklanan değere ayarlanırken yüksekliği belirlemeniz için uyarılırsınız.

·         Ölçüler

Ölçüleri otomatik olarak yaratın. Yaratmadan önce, ön izleme almak için imleci seçilen nesnelerin üzerine getirin.

Ölçü Stilleri “Dimension Style”

Ölçü “Dimension” stili, ok ucu “arrowhead“ stili, metnin “text“ konumu ve yanal toleranslar “tolerance” gibi ölçülerin görünümünü kontrol eden ölçü ayarları adı verilen bir koleksiyondur.

Ölçülerin biçimini “format” hızlı bir şekilde belirlemek için, ölçü stilleri oluşturursunuz ve ölçülerin endüstri veya proje standartlarına uygun olduğundan emin olursunuz.

  • Bir ölçü oluşturduğunuz zaman, o ölçü o anki geçerli (aktif) ölçü stilinin ayarlarını kullanır.
  • Bir boyut stilinde bir ayarı değiştirirseniz, çizimde o stili kullanan tüm ölçüler otomatik olarak güncellenirler.
  • Farklı ölçü tipleri için belirtilen ayarları kullanan alt ölçü stilleri oluşturabilirsiniz.
  • Çizimdeki mevcut bir ölçünün ayarlarını o anki geçerli (aktif) ölçü stilinden farklı ölçü ayarlarına ayarlamak için, o ölçünün kullandığı ölçü stilini geçersiz kılabilirsiniz.
  • Çiziminizdeki tüm ölçü stilleri, Ölçü Stili “Dimension Style“ açılır menüsünde listelenir.

·         Kılavuzlar

Yazı “Text” veya bloklar gibi çeşitli içeriklere kılavuzlar “leader” yaratın. Kılavuzların çizgilerini kolayca biçimlendirin ve stillerini tanımlayın.

Kılavuz “Leader” Nesneleri

Bir kılavuz “leader” nesnesi, bir ucunda bir ok ucu ve diğer ucunda bir çok satırlı yazı nesnesi veya blok olan bir çizgi veya bir çubuktur “spline”.

Bazı durumlarda, iniş çizgisi olarak adlandırılan kısa bir yatay çizgi, yazı veya blokları kılavuz çizgisine bağlar.

İniş ve kılavuz çizgisi, çok satırlı yazı nesnesi veya blok ile ilişkilendirilir, böylece iniş yeri değiştirildiğinde içerik ve kılavuz çizgisi onunla birlikte hareket eder.

İlişkili ölçülendirme özelliği açık duruma getirildiğinde ve kılavuzun ok ucunu yerleştirmek için nesne çıtçıtları kullanıldığında, lider ok ucunun eklendiği nesne ile ilişkilendirilir. Şayet nesnenin konumu değiştirilirse, ok ucu yeniden konumlandırılır ve iniş çizgisi buna göre uzatılır.

Not: Kılavuz nesnesinin, bir ölçü çizgisinin parçası olarak otomatik olarak oluşturulan kılavuz çizgisi ile karıştırılmaması gerekir.

Bir kılavuz ve nesne arasındaki ilişki, çeşitli nedenlerden dolayı kaybedilebilir. Örneğin:

  • Şayet iliştirilen kılavuzun blokta iliştirildiği nokta değişecek şekilde blok yeniden tanımlanırsa, kılavuz ve blok arasında ilişki korunmaz.
  • Şayet, bir güncelleme veya düzenleme olayı, kılavuzun ilişkilendirildiği noktayı kaldırırsa, kılavuz ve model dokümantasyon çizimi görünümü arasında ilişki korunmaz.

Kılavuz ilişkilendirmesini takip etmek için, açıklama ekranını kullanabilirsiniz. Açıklama ekranı açık olduğunda, kılavuzda bir rozet gösterilerek ilişkilendirmesini kaybeden kılavuzlar işaretlenir. (Açıklama ekranına bakınız.)

Bir rozete tıkladığınızda, ilgili ilişkilendirmeyi kaybetme açıklamalarına özel seçenekler içeren bir menü görüntülenir. İlişkilendirmeyi kaybeden bir kılavuzun menüsü, DIMREASSOCIATE ve ERASE komutlarına erişim sağlar.

·         Merkez Çizgileri ve Merkez İşaretleri

İlişkili nesnelerini taşıdığınız zaman, otomatik olarak hareket eden merkez çizgileri ve merkez işaretleri oluşturun.

Merkez işaretleri ve merkez çizgileri, deliklerin merkezlerine ve simetri eksenlerine ölçülendirme referanslarıdırlar.

Merkez işaretleri ve merkez çizgileri uygulandıkları çizim nesneleri ile ilişkilidirler. Şayet ilişkili nesneleri taşır veya değiştirirseniz, merkez işaretleri ve merkez çizgileri buna göre ayarlanır. Merkez işaretlerini ve merkez çizgilerini ilişkili oldukları nesnelerden ayırabilir veya bunları seçtiğiniz nesnelerle yeniden ilişkilendirebilirsiniz.

Merkez İşaretleri

Bir çemberin veya bir yayın merkezini göstermek için, bir merkez işareti oluşturabilirsiniz.

Merkez çizgisinin boyutunu ve merkez çizgisi uzantılarının ölçeğini ve yazı tipini kontrol edebilirsiniz. Ayrıca merkez çizgisinin uzantısını kapatabilirsiniz de.

Merkez Çizgileri

İki çizgi parçasını seçerek ilişkili bir merkez çizgisi yaratabilirsiniz.

 

Seçilen iki çizginin başlangıç ve bitiş noktalarının görünen orta noktaları arasında bir merkez çizgisi oluşturulur. Paralel olmayan çizgiler seçtiğiniz zaman, merkez çizgisi hayali kesişme noktası ile seçilen çizgilerin uç noktaları arasında çizilir.

Merkez çizgisi, kesişen iki çizginin arasındaki açıyı ikiye böler. Aşağıdaki şekilde görünen örnekte, tıklanma noktalarının konumu merkez çizgisinin yönünü tanımlar.

Sınırlamalar

Merkez işareti ve merkez çizgisi özellik seti mevcut yöntemlere alternatif olarak kullanılabilir. Bu özellik seti aşağıdakiler için en uygunudur:

  • Model alandan bastırılan veya yayımlanan çizimler.
  • Kağıt alanda açıklama nesneleri eklenen çizimler.

Merkez işareti ve merkez çizgisi özelliğinde ne koşullu ölçekleme “annotative scaling” ne de ölçü “dimension” stili desteği mevcut değildir.

·         Tablolar

Satır ve sütunlarında veri içeren tablolar oluşturun; formül uygulayın ve Microsoft Excel elektronik tablosuna bağlantılayın.

Bir veri süzme tablosunu biçimlendirmek “format” için, bir tablo stili veya mevcut bir tablo kullanılabilir.

Şayet Veri Süzme “Data Extraction“ sihirbazının Çıktı “Output”  sayfasında bir veri çıkarma tablosu oluştur “create a data extraction table“ seçeneğini seçtiyseniz, bir tablo stili sayfası görüntülenir.

Üç biçimlendirme “format” seçeneğiniz vardır:

  • Yeni bir tablo stili yaratma
  • Mevcut tablo stilini seçme
  • Bir tablo stilinde depolanmış mevcut bir tabloyu seçme

Yeni bir tablo stili oluşturmayı seçtiğiniz zaman, biçimlendirme “format” ayarlarını seçebileceğiniz yer olan Tablo Stili “Table Style“ iletişim kutusu açılır.

Şayet çizimde tanımlanmış tablo stilleri varsa, mevcut bir tablo stilini isme göre seçebilirsiniz.

Şayet tablo bir tablo stilinde önceden tanımlanmışsa, başlığı ve başlık hücreleri zaten metin içerir ve tablo biçimlendirilir “format”. Mevcut bir tablonun kullanılması, biçimlendirmenin “format” tekrarlanmasını ortadan kaldırır ve tabloların nasıl oluşturulacağını ve nasıl görüneceğini standartlaştırır.

Bir tablo stili veya tablo stilini kullanan bir tablo kullanıp; kullanmadığınıza bakılmaksızın, süzülen veriler üstbilgi ve altbilgi arasındaki satırlara yerleştirilir.

Hücreler etrafındaki kalın çizgi, süzülen verileri içeren hücrelerin sınırlarını gösterir.

Veri süzme işlemini tamamlamadan önce, biçimlendirme “format” seçeneklerinin sonuçlarını ayrı bir Ön izleme “Preview” penceresinde görebilirsiniz.

·         Revizyon Bulutları

Çizimdeki yeni değişikliklerin etrafına revizyon bulutları çizerek güncellemelerinizi hızla belirtin.

polyline”. Bir çizimin değişiklik yapılmış bölümlerine dikkat çekmek için kullanılırlar.

Bir revizyon bulutu, bulut şeklindeki bir nesneyi oluşturmak için ardışık yaylardan meydana gelen bir poligondur. Şayet çizimleri gözden geçiriyor veya onaylıyorsanız, işaretlemelerinizi vurgulamak için revizyon bulut özelliğini kullanarak verimliliğinizi artırabilirsiniz.

Revizyon Bulutlarını Yaratma

Fareyi hareket ettirerek bir revizyon bulutu oluşturabilir veya bir çember “circle”, elips “ellipse”, sürekli çizgi “polyline” veya çubuk “spline” gibi nesneleri bir revizyon bulutuna dönüştürebilirsiniz. Revizyon bulutunun bir kaligrafi kalemi ile çizilmiş gibi görünmesi için stil de mevcuttur.

Revizyon Bulutlarını Düzenleme

Revizyon bulutları, tutamaç konumuna ve REVCLOUDGRIPS sistem değişkeni ayarına bağlı olarak tutamaca özgü seçenekler sunar.

REVCLOUDGRIPS sistem değişkeni kapalıyken, revizyon bulutunda bireysel yay uzunluklarını düzenlemek için, tutamaçları kullanabilirsiniz. Aksi takdirde, tutamaçlar, bir köşe eklemek veya çıkarmak, ya da revizyon bulutunu veya tepe noktasını sündürmek için, seçenekleri görüntüler.

·         Görüntüler

Hızlı referans veya yerleşim “layout” görüntü bakışlarını “viewport” hızla uygulamak üzere belirli bir görünüşe kolayca dönmek için görünüşlere isim verin.

Belirli görüntüleri isimlendirerek kaydettiğiniz zaman, hızlı başvuru için belirli bir görüntüye geri dönmeniz gerektiğinde veya çıktı için bir yerleşimde görüntü bakışları “viewport” oluşturduğunuzda isimlendirilmiş görünüşleri hızlıca geri yükleyebilirsiniz.

İsimlendirilmiş bir görüntü VIEW veya NEWVIEW komutuyla oluşturulur ve belirli bir büyütme, konum ve yönelimden oluşur.

Her çizim oturumunda, ZOOM Previous komutunu kullanarak her bir görüntü alanında görüntülenen en fazla 10 görüntüyü geri yükleyebilirsiniz, ancak bu görüntüler oturumlar arasında kalıcı olmaz. İsimlendirilmiş görüntüler ve kameralar (AutoCAD LT‘de mevcut değildir) bir çizim ile kaydedilir ve her zaman kullanılabilir. Bir yerleşim oluştururken, yerleşim üzerindeki görüntü bakışında “viewport” isimlendirilmiş bir görüntü veya kamera belirleyebilirsiniz.

Görüntüleri Kaydetme

Bir görüntüyü isimlendirip; kaydettiğiniz zaman, aşağıdaki ayarlar kaydedilirler:

  • Model sekmesinde veya belirli bir yerleşim sekmesindeki görüntünün konumu
  • Büyütme “Magnification”, merkez noktası ve görüntü yönü
  • O anki geçerli (Aktif) kullanıcı koordinat sistemi (KKS) “UCS)”
  • Görüntünün kaydedildiği sırada çizimdeki tabaka “layer” görünürlüğü ayarları (isteğe bağlı)
  • Görüntü Kategorisi (isteğe bağlı)
  • 3 boyutlu 3B “3D” perspektif (AutoCAD LT’de mevcut değildir)
  • Canlı kesit (AutoCAD LT’de mevcut değildir)
  • Görsel stil (AutoCAD LT’de mevcut değildir)
  • Arka plan (AutoCAD LT’de mevcut değildir)

İsimlendirilmiş Görüntüyü Geri Yükleme

Aşağıdakileri yapmak için, isimlendirilmiş görüntüleri kullanabilirsiniz:

  • Model alanında çalışırken sık kullandığınız bir görünümü geri yüklemek.
  • Yerleşimde ilgili bir alana yakınlaştırılmış bir görüntü bakışını “viewport” geri yüklemek.
  • Bir yerleşim görüntü bakışında “viewport” model alanı görüntüsünü belirtmek veya geri yüklemek.

·         Yerleşimler “Layout”

Çizim sayfanızın boyutunu belirleyin, antet bloğu ekleyin ve modelinizin birden çok görüntüsünü görüntüleyin.

Yerleşim “Layout” çizim sayfaları oluşturmak için 2 boyutlu 2B “2D” çalışma ortamıdır.

Aşağıdaki şekilde görüldüğü üzere, bir yerleşim “layout” içindeki alan, antet bloğu ekleyebileceğiniz, model alanının ölçeklenmiş görüntülerini görüntüleyebileceğiniz ve çiziminiz için tablolar, çizelgeler, notlar ve ölçüler oluşturabileceğiniz kağıt alanı olarak adlandırılır.

Model sekmesinin sağ tarafındaki çizim alanının sol alt köşesindeki sekmelerden bir veya daha fazla sayıda yerleşime “layout” erişebilirsiniz. Modelinizin çeşitli bileşenlerinin ayrıntılarını çeşitli ölçeklerde ve farklı sayfa boyutlarında görüntületmek için, çoklu yerleşim “layout” sekmelerini kullanabilirsiniz.

Yeni yerleşimler “layout” ekleyebileceğiniz veya mevcut yerleşimleri “layout” kopyalayabileceğiniz çeşitli yollar vardır.

  • LAYOUT komutunu kullanma
  • Bir yerleşim “layout” sekmesine sağ tıklama
  • Yerleşim Yaratma “Create Layout” sihirbazının talimatlarını izleme
  • Tasarım Merkezini “Design”Center” kullanma

Her bir yerleşim “layout”, yerleşimi “layout” görüntülemek ve yazdırmak için görünümü ve biçimi “format” kontrol eden kendi Sayfa düzenine “Page Setup “ sahiptir ve bu özellikleri depolar. Örneğin, sayfa boyutunu ve yönünü belirlemek için, sayfa düzenini “page setup” kullanırsınız. Sayfa Düzeni Yöneticisine “Page Setup Manager” PAGESETUP komutunu kullanarak, Uygulama menüsünden ve şeritten erişilebilir.

·         Alanlar “Field”

Alan “Field” değeri değiştikçe otomatik olarak güncellenebilecek metinleri görüntülemek için yazı “text” nesnelerinde alanları “field” kullanın.

Metindeki bir alan “field”, bir çizimin yaşam döngüsü sırasında değiştirmeyi beklediğiniz verileri görüntülemeye yönelik talimatlar içerir.

Bir alan “field” güncellendiğinde, en son veri görüntülenir. Örneğin, DosyaAdı alanının “field” değeri, dosyanın adıdır. Dosya adı değişirse, alan “field” güncellendiğinde yeni dosya adı görüntülenir.

Alanlar “Fields”, (toleranslar hariç) tablo hücrelerindeki metin, öznitelikler ve öznitelik tanımları dahil olmak üzere herhangi bir metne eklenebilir. Herhangi bir metin komutu aktif olduğunda, kısa yol menüsündeki Alan Yerleştir “Insert Field “ seçeneği kullanılabilir.

Bazı sayfa seti alanları yer tutucu olarak eklenebilir. Örneğin, bir yer tutucu olarak SayfaNumarasıveBaşlık “SheetNumberAndTitle” alanını “field” ekleyebilirsiniz. Daha sonra, yerleşim “layout” bir sayfa setine eklendiği zaman, yer tutucu alan “field” doğru sayfa numarasını ve başlığını görüntüler.

Yer tutucu alanlar “field” Blok Düzenleyicisinde “Block Editor” çalışırken, blok, öznitelik “attribute” tanımlarında kullanılabilirler.

Hiçbir değere sahip olmayan bir alan tire (—-) simgesini gösterir. Örneğin, Çizim Özellikleri “Drawing Properties “ iletişim kutusunda ayarlanan YazarAuthor” alanı boş olabilir.

Geçersiz bir alan diyez (####) işaretlerini görüntüler. Örneğin, yalnızca kağıt alanında geçerli olan AktifSayfaİsmi “CurrentSheetName” alanı, model alana yerleştirilirse, diyez işaretlerini görüntüler.

Bir Alanın Görünümünü Değiştirme

Alanın yazısı, yerleştirildiği metin nesnesiyle aynı yazı stilini kullanır. Ön tanımlı olarak, alanlar “field” bastırılmayacak olan açık gri renkli bir arka planla görüntülenirler.

Alan Yerleştir “Insert Field” iletişim kutusundaki biçimlendirme “format” seçenekleri, görüntülenen metnin görünüşünü kontrol eder. Kullanılabilen seçenekler, alanın türüne bağlıdır. Örneğin, tarih alanlarının biçimi “format”, haftanın gününü ve saati görüntülemek için seçenekler içerir ve isimlendirilmiş nesne alanlarının biçimi “format” de, büyük harf kullanım seçeneğini içerir.

·         Verileri Bağlantılama

Microsoft Excel elektronik tablosu ile çiziminizdeki bir tablo arasında canlı bir bağlantı oluşturarak eş zamanlı güncelleştirmeleri etkinleştirin.

Bir tablo, bir Microsoft Excel (XLS, XLSX veya CSV) dosyasındaki verilere bağlanabilir. Excel’de tüm bir elektronik tabloya, tekil satır, sütun, hücre veya hücre aralığına bağlantı verebilirsiniz.

A table can be linked to data in a Microsoft Excel (XLSXLSX, or CSV) file. You can link to an entire spreadsheet, individual row, column, cell, or cell range in Excel.

Not:

Microsoft Excel veri bağlantılarını kullanmak için Microsoft Excel’ uygulamasının yüklü olması gerekir. XLSX  dosya tipine  bağlantı yapmak için, Microsoft Excel 2007 kurulu olmalıdır.

Microsoft Excel uygulamasından verileri aşağıdaki üç yolla çiziminizdeki bir tabloya getirebilirsiniz:

  • Desteklenen veri biçimlerine “format” sahip formüller iliştirerek.
  • Excel’de hesaplanan formüllerden hesaplanan veriler (iliştirilmiş desteklenmeyen veri biçimleri “format”) olarak.
  • Excel’de hesaplanan formüllerden hesaplanan veri (iliştirilmiş veri biçimleri “format” ile) olarak.

Aşağıdaki şekilde görüldüğü üzere, veri bağlantılarını içeren bir tablo, bağlantılı hücrelerin çevresinde göstergeler görüntüler. Şayet imlecinizi veri bağlantısının üzerine getirirseniz, veri bağlantısı hakkındaki bilgiler görüntülenir.

Şayet bir çalışma sayfasında bir satır veya sütun eklemek gibi bir değişiklik yapılırsa, DATALINKUPDATE komutu kullanılarak çiziminizdeki tablo güncelleştirilebilir. Benzer şekilde, çiziminizdeki bir tabloda bir değişiklik yapılırsa, aynı elektronik tabloyu kullanarak bağlantılı elektronik tabloyu da güncelleyebilirsiniz.

Ön tanımlı olarak, bağlantılı elektronik tabloda istenmeyen değişiklikleri önlemek için, bir veri bağlantısı düzenlemelere karşı kilitlenir. Hücreleri veri değişikliklerinden, biçim değişikliklerinden veya her ikisine karşı kilitleyebilirsiniz. Veri bağlantısının kilidini açmak için, şeridi Tablo “Table” özel sekmesindeki Kilitleme “Locking“ komut düğmesine tıklayın.

·         Verileri Süzme

Çizim bilgileri de dahil olmak üzere nesnelerden, bloklardan ve özniteliklerden “attribute” bilgiler süzün.

Bir program, bir parça listesi veya bir malzeme listesi oluşturmak için, blok öz nitelikleri “attribute” ve çizim özellikleri gibi nesnelerden bilgi süzebilirsiniz.

Örneğin, şayet bir konut inşaatı projeniz varsa ve çizimlere yerleştirmek için kapı montaj programı oluşturmanız gerekiyorsa. Veri Süzme “Data Extraction” sihirbazını kullanarak, yalnızca kapı olan nesneleri (bu durumda bloklar) seçebilir ve öznitelik verilerini süzebilirsiniz. Veri Süzme “Data Extraction” sihirbazı ayrıca nesnelerden özellik bilgilerini de aldığından daha fazla esnekliğe sahip olursunuz.

Kapıların özelliklerini seçtikten sonra, süzülen veriler sihirbazda sütunlarda görüntülenir. Bu sütunlardaki bilgileri düzenleyebilir ve hassaslaştırabilir ve bir tablo stili belirleyerek veya mevcut bir tabloyu şablon olarak kullanarak biçimlendirebilirsiniz.

Tablonun görünüşünden memnun olduğunuzda, tabloyu çizime yerleştirdiğiniz zaman, veri süzme işlemi tamamlanacaktır. Şayet süzülen bilgileri projede başkalarıyla paylaşmanız gerekiyorsa, süzdüğünüz verileri harici bir dosyaya dışa aktarabilirsiniz.

Bir Excel elektronik tablosunda depolanan bilgiler, süzülen çizim verileriyle (nesne özellik verileriyle) bağlantılanabilir ve birleştirilebilir. Yukarıdaki örnekle devam edersek; Excel elektronik tablosunda çiziminizdeki kapılar hakkında (tedarikçi ve maliyet) gibi ek bilgilere de sahip olursunuz. Bunun için, elektronik tablodaki tedarikçi ve maliyet sütunlarını seçer ve bunları veri süzme işlemindeki diğer verilerle birleştirirsiniz.

Excel elektronik tablosundaki sütunlar, Veri Ekleme “Data Extraction“ sihirbazındaki Verileri Rafine et “Refine Data” sayfasında bulunan sütunlara eklenir.

Yukarıdaki şekilde Maliyet “Cost” sütunu dışındaki tüm sütunlar, veri süzme sütunlarına eklenmiştir. Excel sütunları, sütun etiketinde bir sembolle belirtilir.

Çizime eklenen olan tablo hem süzülen hem de Excel elektronik tablosundaki sütunları içerir.

Özellik verilerinin süzüldüğü bir çizim değiştiği zaman, veri süzme tablosunun artık geçerli olmadığı bildirilebilir. Örneğin, şayet çizimdeki bazı kapılar yeniden boyutlandırılırsa veya kaldırılırsa, veri süzme tablosunun güncellenmesi gerektiği konusunda bilgilendirilmeyi seçebilirsiniz. Bu bildirim, özellikle çizimleri bastırır veya yayınlarken verilerin tabloda mevcut olmadığını bilmenin önemli olduğunda kritik zamanlarda yararlı olacaktır.

Bir Veri Süzme İşlemine Başlama

Yeni bir veri süzme işlemi oluşturduğunuzda, veri süzme işlemi hakkındaki tüm ayrıntıların bir veri süzme (DXE) dosyasına kaydetmeniz istenir. DXE dosyası çizim ve klasör seçimlerini, nesne ve özellik seçimlerini ve biçimlendirme “format” seçeneklerini kaydeder.

Herhangi bir zamanda aynı tip veri süzme işlemini gerçekleştirmek için, bir şablon olarak bir veri süzme dosyasını kullanabilirsiniz. Şayet aynı tür bilgileri tekrar tekrar süzmeniz gerekirse, mevcut bir DXE dosyasını kullanmak zaman tasarrufu ve rahatlıktır.

Ayrıca, çizimleri eklemek veya kaldırmak, nesneleri eklemek veya kaldırmak veya mevcut verileri süzmek için, farklı özellikler seçmek gerekirse mevcut bir veri süzme işlemini de düzenleyebilirsiniz. Tablolar başka çizimlerde olsa bile, aynı DXE dosyasına başvuran tablolar, bu tablolar güncellendiğinde yapılmış olan değişiklikleri görüntüler.

·         Dinamik Bloklar

Blok referanslarınıza şekil, boyut veya yapılandırma değiştirme gibi esneklik ve zeka katın.

Dinamik bloklar, bir çizimin içine yerleştirildiğinde veya daha sonra değiştirildiği zaman, bir bloğun görünümünü ve davranışını kontrol eden kurallar ve kısıtlamalar içerir.

Bu kuralları ve denetimleri yeni bloklar oluşturduğunuzda kullanmanın yanı sıra mevcut herhangi bir bloğa da ekleyebilirsiniz. Kontroller sadece 2 boyutlu 2B “2D” işlemlerle sınırlıdır.

Dinamik Blokları Kullanma Örnekleri

Bloklarla çalışmanın esnekliğini ve verimliliğini arttırmak için çeşitli kontroller ve davranışlar mevcuttur. Dinamik blokları nasıl kullanabileceğinize dair bazı örnekler şunları içerir:

  • Bir bloğu bir duvarı veya boruyu temsil eden geometrik nesnelere otomatik olarak hizalama
  • Bir blokta ilave taşıma tutamacı oluşturma
  • Birden çok yerleştirme noktası ekleme; böylece bir blok yerleştirirken Ctrl tuşlarına basarak bunlar arasında geçiş yapabilirsiniz.
  • Çizime yerleştirildiği zaman, bloğun çevrilip çevrilmeyeceğini veya aynalanıp “mirror” aynalanmayacağını seçme
  • Bir bloğun boyutunu veya şeklini, bir taramanın uzunluğu veya bir kapının genişliği gibi özelliklerini standart artışlarla kontrol etme.
  • Aynı bloğun farklı sürümlerini seçmek için, parça veya benzer stillerden oluşan bir aile olarak tablo biçiminde görüntüleme

 

Şayet bloklarla çalışırken sık sık tekrarladığınız bir eylem fark ederseniz, tekrarlanan iş miktarını azaltabilir ve verimlilikte önemli kazanımlar elde edebilirsiniz.

Blok Düzenleyicisi “Block Editor”

Blok Düzenleyicisi “Block Editor”, blok geometrisini, öz niteliklerini “attribute”, parametrelerini, eylemlerini ve kısıtlamalarını oluşturmanıza ve değiştirmenize izin veren özel bir blok yazma ortamıdır. Aşağıdaki bileşenleri içerir:

  • Gri bir arka plana sahip bir çizim alanı
  • Bloğu kaydetme, test etme ve düzenleyiciden çıkma gibi işlemleri içeren bir bağlamsal şerit sekmesi
  • Blok tanımlarına dinamik özellikler eklemek için, araçlar ve birkaç sekme içeren Blok Yetkilendirme “Block Authoring“ paleti
  • Dinamik blok tasarımını test etmek için geçici bir alan

Blok Düzenleyicisine “Block Editor”, şeritin Giriş “Home” sekmesindeki, Blok “Block” panelinde bulunan BEDIT komut simgesini kullanarak erişebilirsiniz.

Not: Yetkilendirme “Block Authoring“ paleti üzerindeki üçüncü sekme olan Parametre Setleri “Parameter Sets” sekmesi size kolaylık sağlamak için, önceden tanımlanmış parametreleri “parameter” ve önceden birleştirilmiş eylemleri “action” içerir.

Parametre Setlerini Uygulama

Dinamik bloklarla, çiziminize birden fazla statik blok yerleştirmek yerine; şeklini, boyutunu veya görüntüsünü değiştirebilen tek bir blok yerleştirebilirsiniz. Örneğin, farklı boyutlarda birçok kapı bloğu yaratmak yerine, bir kapı açıklığına yeniden boyutlandırılabilen tek bir dinamik kapı bloğu yaratabilirsiniz.

Yukarıdaki şekilde görünen resimde, her biri bir eylemle “action” ilişkilendirilmiş, özel tutamaç veya kontrol olarak görüntülenen birkaç görünür parametre vardır. Vurgulanan özel tutamaç, bir sündürme “stretch” eylemiyle “action” ilişkili doğrusal “linear” bir parametredir. Bu parametre ve eylem birlikte eşleştirildiği zaman, bir parametre kümesi olarak adlandırılırlar.

İpucu: Parametre oluştururken anahtar noktaları belirleme sırası, bir tutamacın veya kontrolün yerini belirler ve bu ilave öneme sahip olabilir.

İşte, birkaç seçenek arasında bir seçim sunan bir arama “lookup“ listesi örneği:

Bu örnekte, vurgulanan kontrol, bir arama “lookup” eylemiyle “action” ilişkilendirilmiş bir arama “lookup” parametresidir. Bu parametre seti, kapının gösterilen açılma açısını kontrol etmek için seçeneklerin bir listesini görüntülemek üzere tasarlanmıştır.

Kısıtlar Uygulama

Geometrik kısıtlar, ölçüsel kısıtlar ve parametrik formüller içeren parametrik çizim özelliği seti, bloklarda kullanılmak üzere hazırdır.

Kısıtları tanımlama yeteneği AutoCAD LT‘de mevcut değildir, ancak başka bir AutoCAD tabanlı üründe tanımlanan bloklar, hiçbir kısıtlama olmaksızın AutoCAD LT‘de kullanılabilir.

Uyarı: Aynı blokta tanımlanan parametreler ve eylemlerle çelişen kısıtlar yaratmak mümkündür.

·         Diziler “Array”

Çember veya dikdörtgen biçimli desenlerde veya bir güzergah boyunca nesneler oluşturun ve bunları değiştirin.

Seçilen nesnelerin kopyalarını bir düzende yerleştirerek dizi “array” olarak adlandırılan nesneler grubunu yaratabilirsiniz.

Kaynak nesneler olarak adlandırılan, çoğaltmak istediğiniz nesneleri seçtikten sonra düzenleme desenini seçersiniz. Üç tip dizi “array” vardır:

  • Dikdörtgensel “Rectangular”
  • Güzergah “Path”
  • Açısal “Polar”

Masaları düzenlemek için uygulandığında bu dizilerin “array” nasıl göründüğü aşağıdaki şekilde gösterilmiş ve sonrasında gerekli açıklamalar yapılmıştır:

Dizinin her bir elemanı, çeşitli nesnelerden oluşan dizi öğesi olarak adlandırılır. Bir dizinin kaynak nesnesi olması için bir blok ta belirleyebilirsiniz.

Not: Bir güzergah “path“ dizisiyle “array”, güzergah olarak kullanılacak bir çizgi “line”, sürekli çizgi “polyline”, 3boyutlu 3B sürekli çizgi “3D polyline”, çubuk “spline”, sarmal ”helix”, yay “arc”, çember “circle” veya elips “ellipse” gerekir.

İlişkili “Associative“ ve İlişkili Olmayan “Non-Associative” Diziler “Array”

ARRAY komutundaki bir seçenekle bir dizinin ön tanımlı olarak ilişkili “associative” ve ilişkili olmayan “non associative” olup olmayacağını belirleyebilirsiniz.

  • İlişkili diziler “Associative array”, daha sonra kolayca değiştirilebilme avantajına sahiptir. Dizi öğeleri, bir bloğa benzer şekilde tek bir dizi “array” nesnesinde bulunur. İlişkili bir dizide “Associative array” bu öğelerin sayısını ve aralıklarını değiştirebilirsiniz. Dizi üzerindeki tutamaçları veya Özellikler “Properties” paletini kullanarak aralık veya öğe sayısı gibi dizi özelliklerini düzenleyebilirsiniz.
  • ARRAY komutundan çıktıktan sonra ilişkili olmayan diziler “non associative array” bağımsız nesneler haline gelir.

Bir İlişkilli Dizide “Associative Array“ İlişkili Öğeleri Değiştirme

İlişkili dizilerde “Associative array”, bir tutamacın üzerine geldiğinizde veya şeritteki Dizi “Array” özel sekmesinden ya da komut satırından ARRAYEDIT komutunu kullanarak beliren tutamaç menüsü seçenekleriyle, tutamaçları kullanarak direkt olarak düzenlemeler yapabilirsiniz. Örneğin, aşağıdaki şekilde dikdörtgen bir sandalye dizisi “array” için birincil kontrolleri görebilirsiniz. Güzergah “Path” dizileri “array” ve açısal “polar” diziler “array” de benzer kontrollere sahiptir.

İlişkilli “Associative” bir dizi oluşturulduktan sonra, dizideki öğeleri aşağıdaki gibi değiştirebilirsiniz:

  • Dizinin bir kaynak öğesini düzenleyin. Kaynak öğenin tüm örnekleri otomatik olarak güncellenecektir.
  • Dizideki bir veya daha fazla öğeyi kaldırın.
  • Dizideki bir veya daha fazla öğeyi seçili nesnelerle değiştirin. Ayrıca dizi öğesiyle ilişkilendirilmiş nesneler de ekleyebilir veya silebilirsiniz.

Aşağıdaki şekilde görünen örnekte, birinci sütundaki masaların görünüşü daha kısa masalarla değiştirilmiş ve üst sıradaki masalardan ikisi silinmiştir.

Bu değişikliklerden sonra bile, dizi ilişkili “associative” olarak kalır ve öğeler arasındaki boşluk ve açılar, tek bir işlemle dinamik olarak değiştirilebilir.

İpucu:Şayet bir ilişkili diziyi tek tek nesnelere dönüştürmeniz gerekiyorsa, dizi üzerinde EXPLODE komutunu kullanın.

·         Parametrik Kısıtlar

Çizilen geometriler arasındaki ilişkileri korumak için geometrik ve ölçüsel kısıtlar uygulayın.

Parametrik çizim, 2 boyutlu 2B “2D” geometrilere uygulanan ilişkilendirmeler ve kısıtlamalar olan kısıtlarla tasarım yapmak için kullanılan bir teknolojidir.

İki genel kısıt tipi vardır:

  • Geometrik kısıtlar, nesnelerin birbirleriyle olan ilişkilerini kontrol eder.
  • Ölçüsel kısıtlar nesnelerin uzaklığını, uzunluğunu, açısını ve yarıçapını kontrol eder.

Aşağıdaki şekilde görünen resim ön tanımlı biçimlendirmesi “format” ve görünürlüğü “visibility“ kullanan geometrik ve ölçüsel kısıtları göstermektedir.

Aşağıdaki şekilde görüldüğü üzere, imleci, kısıt uygulanmış bir nesnenin üzerine getirdiğiniz zaman, bir imleç rozeti görüntülenir.

Bir projenin tasarım aşamasında, kısıtlar, farklı tasarımlarla deney veya değişiklik yaparken gereksinimlerin uygulanmasının bir yolunu sağlar. Nesnelerde yapılan değişiklikler, diğer nesneleri otomatik olarak ayarlayabilir ve mesafesini ve açı değerini değiştirebilir.

Kısıtlar “Constraint” ile şunları yapabilirsiniz:

  • Bir çizim içindeki geometriyi kısıtlayarak tasarım özelliklerini ve gereksinimlerini koruyabilirsiniz.
  • Nesnelere anında birden çok geometrik kısıtl uygulayabilirsiniz.
  • Ölçüsel kısıtların içine formüller ve denklemler dahil edebilirsiniz.
  • Bir değişkenin değerini değiştirerek tasarım değişikliklerini hızlı bir şekilde yapabilirsiniz.

En iyi uygulama: Bir tasarımın şeklini belirlemek için, önce geometrik kısıtlar uygulamanız ve ardından tasarımdaki nesnelerin ölçülerini belirlemek için ölçüsel kısıtları uygulamanız önerilir.

Kısıtlar “Constraint” ile Tasarım Yapma

Kısıtlarla “Constraint” çalıştığınızda, çiziminiz aşağıdaki üç durumdan birinde olacaktır:

  • Kısıtasız Unconstrained”: Geometriye kısıtlama uygulanmamıştır.
  • Yarı Kısıtlı “Underconstrained”: Geometriye bazı kısıtlar uygulanmıştır.
  • Fully constrained” : Geometriye ilgili tüm geometrik ve ölçüsel kısıtlar uygulanmıştır. Tam olarak kısıtlanmış nesneler kümesi, geometrinin yerini kilitlemek için en az bir Sabitleme “Fix“ kısıtı içermelidir.

Böylece, kısıtlarla “constraint” tasarım yapmak için iki genel yönteminiz olur:

  • Kısıtlı olmayan bir çizimde çalışabilir ve düzenleme komutlarının, tutamaçların ve kısıtların eklenmesi veya değiştirilmesi birlikteliğini kullanarak, devam ederek değişiklikler yapabilirsiniz.
  • İlk önce bir çizim oluşturabilir ve bu çizimi tam olarak kısıtlayabilir ve daha sonra tasarımı yalnızca geometrik kısıtlamaları gevşeterek değiştirip; değerleri ölçüsel kısıtlarla değiştirerek kontrol edebilirsiniz.

Seçeceğiniz yöntem tasarım uygulamalarınıza ve disiplininizin (mesleğinizin) gereksinimlerine bağlıdır.

Not: Program, aşırı kısıtlanmış bir duruma neden olan herhangi bir ilave kısıt uygulamanızı engeller.

Kısıtları “Constraint” Bloklar ve Harici Referanslar “Xref” ile Kullanma

Kısıtları aşağıdaki öğeler arasında uygulayabilirsiniz:

  • Çizimdeki bir nesne ve bir blok referansı içindeki bir nesne arasında
  • Bir blok referansı içindeki bir nesne ve farklı bir blok referansı içindeki bir nesne (aynı blok referansı içindeki nesneler arasında değil) arasında
  • Bir harici referansın “Xref” ve bir nesnenin veya bir bloğun ekleme noktası arasında. Harici referans “Xref” içindeki herhangi bir nesneye değil.

Bloklara kısıtlar uyguladığınızda, blok içinde yer alan nesneler seçim için otomatik olarak kullanılabilir. Alt nesne seçimi için Ctrl tuşuna basmanız gerekmez. Bir blok referansına kısıtlar eklemek, sonuç olarak bloğun kaymasına veya dönmesine neden olabilir.

Not: Dinamik bloklara kısıt uygulamak dinamik tutamaçların görüntülenmesini bastırır. Dinamik paletteki değerleri yine de Özellikler “Properties” paletini kullanarak değiştirebilirsiniz, ancak dinamik tutamaçları tekrar görüntülemek için, öncelikle kısıtlar dinamik bloktan kaldırılmalıdır.

Kısıtlamalar, blok tanımlarında kullanılabilir ve bu da normal bloğu dinamik bloğa dönüştürür. Dinamik blokların boyutunu ve şeklini doğrudan çizimin içinden kontrol edebilirsiniz. Daha fazla bilgi için Dinamik Bloklara Kısıtlar Ekleme makalesine bakın.

Kısıtları “Constraint” Kaldırma veya Geçici Olarak Rahatlatma

Tasarım değişikliklerini yapmanız gerektiğinde, kısıtlamaların etkilerini iptal etmenin iki yolu vardır:

  • Kısıtları tek tek silin ve daha sonra yeni kısıtlar uygulayın. Kısıtı silmek için, imleci geometrik bir kısıt simgesinin üzerine getirerek, Sil “Delete” tuşunu veya kısa yol menüsünü kullanabilirsiniz.
  • Değişiklikleri yapmak için seçilen nesnelerde kısıtlamaları geçici olarak rahatlatın. Bir tutamaç seçiliyken veya bir düzenleme komutu esnasında seçenekleri belirlerken, rahatlatıcı kısıtların geçici olarak rahatlatılması ve kısıtların korunması seçenekleri arasında geçiş yapmak için Shift tuşuna basın.

 

Düzenleme esnasında geçici olarak rahatlatılmış kısıtlar korunmaz. Kısıtlar, düzenleme işlemi tamamlandığı zaman, mümkünse otomatik olarak geri yüklenir. Kaldırılan (Silinen) kısıtlar artık geçerli değillerdir.

Not: DELCONSTRAINT komutu seçilen nesnelerden tüm geometrik ve ölçüsel kısıtları siler.

·         Hızlı Araçlar

AutoCAD‘in gücünü bir verimlilik araçları koleksiyonuyla artırın.

AutoCAD Hızlı Araçları “Express Tools”, AutoCAD‘in gücünü artıran bir verimlilik araçları koleksiyonudur.

Genel Bakış

Bu araçlar size ilave olarak sunulmuş olup; Autodesk tarafından desteklenmezler. Autodesk, bu araçların düzgün çalışması için herhangi bir sorumluluk üstlenmemektedir.

Not: Hızlı Araçlar “Express Tools” orijinal biçiminde yalnızca İngilizce olarak mevcuttur ve desteklenmezler. Bu araçlarda çift baytlı karakterler desteklenmemektedir.

Ulaşım Yöntemleri

Autodesk Hızlı Araçlarının  “Express Tools” çoğuna, şeridin Hızlı Araçlar “Express Tools” sekmesinden ve ilgili komutları kullanarak erişebilirsiniz. Bazı araçlara erişmek için, ilgili komutları kullanmanız gerekmektedir.

3.      3 Boyutlu 3B “3D” Modelleme ve Görselleştirme

·         Katılar “Solid”, Yüzeyler “Surface” ve Izgara Modelleme

Katı “solid”, yüzey “surface” ve örgü “mesh” modelleme araçlarını kullanarak tasarımınızın gerçekçi 3 boyutlu 3B “3D” modellerini yaratın.

AutoCAD‘deki 3 boyutlu 3B “3D” modelleme 3 boyutlu 3B “3D” 3D katıları “solid”, yüzeyleri “surface”, örgüleri “mesh” ve tel kafes “wireframe” nesnelerini içerir.

3 Boyutlu 3B “3D” Model Tipleri

AutoCAD‘de çeşitli 3 boyutlu 3B “3D” modelleme türleri mevcuttur. Bu 3 boyutlu 3B “3D” modelleme teknolojilerinin her biri farklı bir dizi yetenek sunar.

  • Tel kafes “Wireframe“ modellemesi, ilk modelleme hesaplamaları ve daha sonra modelleme veya değişiklikler için bir 3 boyutlu 3B “3D” çerçeve olarak hizmet veren referans geometri için kullanışlıdır.
  • Katı “Solid” modelleme, kullanımı kolay, ilkel ve dışa çekilmiş “extrude” profilleri birleştirmek için kolaydır ve kütle özellikleri ve kesit yetenekleri sunar.
  • Yüzey “Surface” modellemesi, hassas değişiklikler ve analiz için kavisli yüzeyler üzerinde iyi kontrol sağlar.
  • Örgü “Mesh” modelleme, serbest şekil oluşturma, katlama ve yumuşatma yetenekleri sağlar.

Bir 3 boyutlu 3B “3D” model, bu teknolojilerin kombinasyonlarını içerebilir ve modeli bunlar arasında dönüştürebilirsiniz.

Örneğin, aşağıdaki şekilde görüldüğü üzere, model yumuşatma işlemini gerçekleştirmek için ilkel bir 3 boyutlu 3B “3D” katı “solid” piramidi bir 3 boyutlu 3B “3D” örgüye “mesh” dönüştürebilirsiniz.

Daha sonra, ilgili modelleme özelliklerinden yararlanmak için bu örgüyü “mesh” 3 boyutlu 3B “3D” yüzeye “surface” veya 3 boyutlu 3B “3D” katıya “solid” dönüştürebilirsiniz.

3 Boyutlu 3B “3D” Modelleri Görüntüleme

3 boyutlu 3B “3D” modelleri dinamik olarak görüntülemek için, en kullanışlı komut 3DORBIT komutudur.

Görüntüleri değiştirmenin yanı sıra, birçok seçenek sunan kısa yol menüsünü görüntülemek için sağ tıklayabilirsiniz. En popüler seçenekler aşağıdaki seçeneklerdir:

  • Kavramsal “Conceptual”, Gerçekçi “Realistic” ve X-Işını “X-Ray” gibi farklı görsel stiller arasında değişiklik yapma
  • Paralel ve perspektif iz düşüm arasında geçiş yapma
  • Üst “Top”, Ön “Front”, gibi önceden ayarlanmış standart görünüşler arasında seçim yapma

2 Boyutlu 2B “2D” ve 3 Boyutlu 3B “3D” AutoCAD Komutlarını Uygulama

2 boyutlu 2B “2D” işlemler için kullanılan çoğu AutoCAD komutu 3 boyutlu 3B “3D” modellere uygulanabilir. Örneğin, ROTATE komutu ile kullanıcı koordinat sisteminin KKS “UCS” Z ekseni ile paralel olan bir eksen etrafında 3 boyutlu 3B “3D” bir katıyı “solid” döndürebilirsiniz. Modeli farklı bir eksen yönü etrafında döndürmek için, kullanıcı koordinat sisteminin KKS “UCS” Z ekseninin yönünü değiştirmeniz gerekir.

Ayrıca, herhangi bir ana eksen etrafında dönüşü kolaylaştırmak için gizmo adı verilen bir araç görüntüleyen 3DROTATE gibi 3 boyut 3B “3D” ortam için özelleştirilmiş komutlar da vardır.

Başlamak için en kolay komut, aşinalığı nedeniyle ROTATE komutudur; ancak hangi komutun kullanılacağının seçimi, koşullara ve tercihlerinize bağlıdır.

·         3boyutta 3B “3D” Gezinme (Yörünge, Görüntü Küpü, Tekerlek)

Tasarımınızı sergilemek için, 3 boyutta 3B “3D” görüntüleme ve gezinme araçlarını kullanarak 3 boyutlu 3B “3D” modelin etrafında yörüngede gezinin, dönün, yürüyün ve uçun.

3 boyut 3B “3D” gezinti araçları, bir çizimdeki nesneleri farklı açılardan, yüksekliklerden ve mesafelerden görüntülemenizi sağlar.

3 boyutlu 3B “3D” görünüşte yörüngede gezmek, görüntüyü döndürmek, mesafeyi ayarlamak, görüntüyü yakınlaştırmak “zoom in” ve görüntüyü kaydırmak “pan” için aşağıdaki 3 boyut 3B “3D”araçlarını kullanın:

  • 3B Yörünge “3D Orbit” Bir hedefe doğru hareket eder. Kameranın konumu veya bakış açısı hareket ederken görüntünün hedefi sabit kalır. Hedef nokta geçici olarak küçük, karanlık bir küre olarak görüntülenir. Hedef noktayı bulmak için kullanılan yöntem ORBITAUTOTARGET sistem değişkeni tarafından belirlenir.
  • Kısıtlanmış Yörünge “Constrained Orbit” 3 B Yörüngeyi “3D Orbit” XYdüzleminde veya Z ekseni çevresinde kısıtlar.
  • Serbest Yörünge “Free Orbit” Düzlemlere referans olmaksızın herhangi bir yönde gezinti yapar. Bakış açısı, Z ekseninin XY düzlemi boyunca kısıtlanmamıştır.
  • Sürekli Yörünge “Continuous Orbit” Sürekli. Sürekli olarak gezinti yapar. Yörüngenin hareket etmesini istediğiniz yöne tıklayıp sürükleyin ve ardından fare düğmesini serbest bırakın. Yörünge o yönde hareket etmeye devam edecektir.
  • Mesafe Ayarlama “Adjust Distance” İmleci dikey olarak hareket ettirdiğinizde nesnelerin mesafesini değiştirir. Nesneleri daha büyük veya daha küçük gösterebilir ve mesafeyi ayarlayabilirsiniz.
  • Kamera Döndürme “Swivel” İmleci sürüklediğiniz yönde kamera ile kaydırma işlemi simule eder. Görüntünün hedefi değişir. Görüntüyü XY düzlemi boyunca veya Z ekseni boyunca çevirebilirsiniz.
  • Görüntü Yaklaşma “Zoom” Kamerayı bir nesneye yaklaşmaya veya daha uzaklara odaklanmaya simüle eder. Yakınlaştırma, imajı büyütür.
  • Görüntü Kaydırma “Pan” Etkileşimli 3 boyutlu 3B “3D” görüntüyü başlatır ve görüntüyü yatay ve dikey olarak sürükleme imkanı sağlar.

·         Görsel Stiller

Görsel stilleri uygulayarak 3 boyutlu 3B “3D”modelinizin kenarlarını, aydınlatmasını ve gölgelendirmesini kontrol edin.

Görsel stiller, kenarların, aydınlatmanın ve gölgelemenin görünümünü kontrol ederler.

Görsel stilin özelliklerini değiştirerek stilin etkisini kontrol edebilirsiniz. Bir görsel stil uyguladığınızda veya ayarlarını değiştirdiğinizde, ilişkili görüntü bakışı “viewport” bu değişiklikleri yansıtacak şekilde otomatik olarak güncellenir.

Görsel Stiller Yöneticisi “Visual Styles Manager”, çizimde mevcut olan tüm stilleri görüntüler. Seçilen stilin ayarları, örnek görüntülerin altındaki panelde görüntülenir.

Şeritten, sık kullanılan bazı ayarları değiştirebilir veya Görsel Stiller Yöneticisini “Visual Styles Manager” açabilirsiniz.

Aşağıdaki önceden tanımlanmış görsel stiller ön tanımlı olarak kullanılabilirler:

  • 2B Tel Çerçeve “2D Wireframe” Sınırları temsil etmek için çizgileri ve eğrileri kullanarak nesneleri görüntüler.
  • Kavramsal “Conceptual”. Yumuşak gölgelendirme ve Gotik yüz “face” stili kullanarak nesneleri görüntüler. Gooch’un yüz stili, karanlık ve aydınlık yerine serin ve sıcak renkler arasında geçiş yapar. Etki daha az gerçekçi, ancak modelin ayrıntılarını görmeyi daha kolay hale getirebilir.
  • Gizli “Hidden” Tel kafes gösterimini kullanarak nesneleri görüntüler ve arka yüzleri “face” temsil eden çizgileri gizler.
  • Gerçekçi “Realistic” Düz gölgelendirme ve malzemeleri kullanarak nesneleri görüntüler.
  • Gölgeli “Shaded”. Düz gölgelendirme kullanarak nesneleri görüntüler.
  • Kenarları gölgelenmiş “Shaded with Edges”. Düz gölgelendirme ve görünür kenarlar kullanarak nesneleri görüntüler.
  • Grinin tonları “Shades of Gray” Yumuşak gölgelendirme ve tek renkli gri tonları kullanarak nesneleri görüntüler.
  • Skeç “Sketchy” Çizgi uzantılarını ve el çizimi kenar değiştiricilerini kullanarak elle çizilmiş görüntüsü vererek nesneleri görüntüler.
  • Tel kafes “Wireframe” Sınırları temsil etmek için çizgileri ve eğrileri kullanarak nesneleri görüntüler.
  • X-ışını “-ray”. Kısmi saydamlığı olan nesneleri görüntüler.

 

Not: Ön tanımlı görsel stilleri değiştirmek yerine yeni görsel stiller oluşturmanız önerilir.

Aşağıdaki şekilde görünen imajlar sırasıyla Gerçekçi “Realistic”, Kavramsal “Conceptual”, Skeç “Sketchy” ve 3B Tel Çerçeve ““3D Wireframe” görsel stillerini kullanmaktadır.

Gölgeli görsel stillerde, yüzler, modelin etrafında hareket ederken görüntü bakışını “viewport” takip eden iki uzak ışık kaynağı tarafından aydınlatılır. Bu ön tanımlı aydınlatma, modeldeki tüm yüzleri görsel olarak algılanabilmeleri için aydınlatmak üzere tasarlanmıştır. Ön tanımlı aydınlatma, sadece güneş de dahil olmak üzere diğer tüm ışıklar kapalı olduğunda kullanılabilir.

İstediğiniz görsel stili seçebilir ve stilin ayarlarını istediğiniz zaman değiştirebilirsiniz. Değişiklikler görsel stilin uygulandığı tüm görüntü bakışlarına “viewport” yansıtılır. Mevcut görsel stilde yaptığınız değişiklikler, çizimde kaydedilir.

Not: Gizli “Hidden”ve Skeç “Sketchy” görsel stilleri, katı taramaların “solid hatch” rengini otomatik olarak arka plan rengine değiştirerek, onları görünmez kılar. Bu görsel stiller için orijinal rengi görünür yapmak için VSFACESTYLE değerini 1 veya 2 olarak ayarlayın.

Geliştirilmiş 3 Boyutlu 3B “3D” Ekran Performansı

Tel Çerçeve “Wireframe”, Gerçekçi “Realistic” ve Gölgeli “Shaded “ görsel stiller, görüntü kaydırma “pan”, görüntü yaklaşma “zoom” ve yörünge “orbit” işlemleri için geliştirilmiş 3 boyutlu 3B “3D” performans sağlar. Geliştirilmiş performans, birkaç ilişkili sistem değişkenine bağlı olan VSFACESTYLE sistem değişkeni ayarına bağlıdır.

Not: Gelişmiş 3 boyut 3B “3D” ekranlar için nokta “point” nesneleri desteklenmemektedir.

·         Kesit Düzlemleri

Katılar “solid”, yüzeyler “surface”, ızgaralar “mesh” veya bölgeler “region” aracılığıyla çapraz kesit görünüşleri görüntületmek için, kesit düzlemlerini kullanın.

İhtiyacınız olan kesit görünüşünü elde etmek için değiştirilip hareket ettirilebilen bir kesit düzlemi oluşturun.

Kesit nesneleri, katılar “solid, yüzeyler “surface”, örgüler “mesh” veya bölgeler “region” boyunca bir kesit düzlemi olarak işlev görür. Canlı kesit özelliği açık duruma getirildiği zaman, kesit nesnesini 3 boyutlu 3B “3D” modelden geçirirsiniz. 3 boyutlu 3B “3D” nesnelerin iç detayları, kesit düzlemi boyunca eş zamanlı olarak gösterilecektir. 3 boyutlu 3B “3D” nesnelerin kendisi kesit nesnelerinin girilmesiyle değişmez.

Kesiti Kesit Düzlemi Göstericisi ile Ayarlama

Kesit nesneleri, bir kesme düzlemi olarak işlev gören saydam bir kesit düzlemine sahiptir. Bu düzlem, farklı kesit görünüşleri elde etmek için 3 boyutlu 3B “3D” katılardan “solid”, yüzeylerden “surface” veya bölgelerden “region” oluşan bir 3 boyutlu 3B “3D” model üzerinde hareket ettirilebilir.

Kesit Çizgilerindeki Özellikleri Depolama

Kesit düzleminde, Kesit nesnesinin özelliklerini depolayan bir kesit çizgisi bulunur. Farklı özellikleri depolamak için birden çok kesit nesnesi oluşturabilirsiniz. Örneğin, bir kesit nesnesi kesit düzlemi kesişim düzleminde tarama “hatch” modelini görüntüleyebilir. Başka bir kesit nesnesi, kesişen alanın sınırı için belirli bir çizgi tipi gösterebilir.

Modeli Canlı Kesit Aracı ile Analiz Etme

Canlı kesit aracı ile kesit düzlemini hareket ettirerek ve ayarlayarak 3 boyutlu 3B “3D” nesnelerin iç detaylarını dinamik olarak analiz edebilirsiniz. Modelin kesit düzlemi göstergesinin görüntüleme tarafındaki kısmının gizlenip gizlenmeyeceğini veya kırpılıp kırpılmayacağını belirtebilirsiniz.

Kesit İmajlarını Kaydetme ve Paylaşma

Kesit görünüşü oluşturduktan sonra, 3 boyutlu 3B “3D” modelden doğru bir 2 boyutlu 2B “2D” veya boyutlu 3B “3D” blok oluşturabilirsiniz. Bu bloklar, açıklıklar ve girişim koşulları için analiz veya kontrol edilebilir. Ayrıca bunlar ölçülendirilebilir veya dokümantasyon ve sunum çizimlerinde tel kafes veya sıvanmış “rendered” resimler olarak kullanılabilir.

Kesit Nesnesinin Özellikleri

Kesit nesnesi özellikleri, başka herhangi bir nesnenin özelliklerini değiştirdiğiniz gibi değiştirilir. Her bir kesit nesnesi için adı, tabakası “layer” ve çizgi tipini “linetype” değiştirebilirsiniz. Ayrıca, kesit düzlemi göstericisinin (kesit düzleminin) rengini ve saydamlığını da değiştirebilirsiniz.

·         Sıvama “Render”

3 boyutlu 3B “3D” modellerinize gerçekçi bir görünüm vermek ve tasarımlarınızı sergilemek için ışık ve malzemeler uygulayın.

3 boyutlu 3B “3D” bir modelin gerçekçi bir şekilde oluşturulması, bir ürün geliştirme ekibine veya potansiyel müşteriye, kavramsal bir tasarım sunarak kağıt üzerinde basılı bir çizim tasarımından daha açık bir fikir verecektir.

Sıvama “Rendering”, bir sahnede 3 boyutlu 3B “3D” nesnelere dayalı bir ızgara imaj oluşturma işlemidir. Bir sahnedeki nesnelere eklenen malzemelerin görünümünün sahneye yerleştirilen ışıklara göre ışık ve gölgelerin nasıl hesaplanacağını bir işleyici tarafından belirlenir. Bu işleyicinin çevresel ve poz ayarları, nihai görüntüyü kontrol etmek için ayarlanabilir.

Sıvama “Render” yapmanın nihai amacı, sanatsal “artistic “ veya fotogerçekçi “photorealistic“ sunum kalitesinde görüntü oluşturmaksa da, bu hedefe ulaşmadan önce birçok sıvama “render”  işlemi oluşturmanız gerekebilir. Temel oluşturma iş akışı, bir modelin 3B nesnelerine malzeme “material” eklemek, kullanıcı tanımlı ışıkları “light” yerleştirmek, bir arka plan “background” eklemek ve sıvama işleyicisini RENDER komutuyla başlatmaktır.

Malzemeleri “Material” eklenmeden, kullanıcı tanımlı ışıkları “light” yerleştirmeden ve bir arka plan “background” eklemeden yeni bir model için sıvanmış “rendered” bir görüntü de oluşturulabilir. Varsayılan olarak, bir modeldeki tüm 3 boyutlu 3B “3D” nesnelere ön tanımlı  bir malzeme eklenir ve işlemci, kullanıcı tanımlı ışıklar sahneye yerleştirilmediğinde otomatik olarak iki varsayılan uzak ışık kullanır. Varsayılan iki uzak ışığın bir alternatifi olarak, omuz üzerinden gelen ön tanımlı tek bir uzak ışık kullanmayı belirleyebilirsiniz. Varsayılan ışıklar hareket ettirilemez veya ayarlanamaz.

·         Nokta Bulutları

3 boyutlu 3B “3D” lazer tarayıcılar veya diğer teknolojilerle edinilmiş nokta bulutları dosyalarını, tasarımlarınızın başlangıç ​​noktası olarak kullanmak için iliştirin.

Bir nokta bulutu, 3 boyutlu 3B “3D” lazer tarayıcılar veya diğer teknolojilerin mevcut yapıların 3 boyutlu 3B “3D” gösterimlerini oluşturmak için elde ettiği büyük bir nokta topluluğudur.

Nokta bulut dosyaları, başvurulan nesneleri yeniden oluşturabileceğiniz veya ek modeller ekleyebileceğiniz gerçek dünya bağlamı sağlayarak tasarım sürecini destekler. Bir çizime bir nokta bulutu eklendikten sonra, bu nokta bulutunu çizim yapmak, ekranı değiştirmek veya farklı özellikleri ayırt etmek ve renk stilleri uygulamak için, bir kılavuz olarak kullanabilirsiniz.

Tarama Dosyalarından Nokta Bulutları Oluşturmak ve Bölümlere Ayırmak için Autodesk ReCap Uygulamasını Kullanma

Nokta bulutları, bina dış cepheleri ve iç mekanlar, endüstri tesisleri, topoğrafyalar ve imal edilmiş ürünler gibi fiziksel nesnelerden taranan ham verilerden elde edilir. Ham verileri topladıktan sonra, okunabilir nokta bulutu dosyalarına dönüştürülmesi gerekir. Autodesk ReCap programı ham tarama verilerini, birden fazla RCS dosyasına referans veren dosyalarına (RCS dosyaları) ve proje dosyalarına (RCP dosyaları) dönüştürür. Her iki biçimde “format” AutoCAD çizimine iliştirilebilir.

Nokta Bulutunda Noktası Verilerini Bölümlere Ayırma

ReCap programı ayrıca, düzlemsel ve silindirik yüzeyleri temsil eden bir nokta bulutundaki nokta gruplarını tanımlamak için bir süreç olan nokta verilerini bölümlere ayırır. AutoCAD, bu nokta bulutu bölümlerinden 2 boyutlu 2B “2D” bir geometri oluşturabilir.

Bir Nokta Bulutunu Çizime İliştirme

Bir RCS veya RCP dosyasını bir çizime iliştirmek, herhangi bir harici referansı (xref) eklemek gibidir. Şayet dosyanın bağlı olduğu nokta bulutundaki ölçüm birimi, hedef çizimdeki birimlerden farklıysa, bağlı nokta bulutu, hedef çizimdeki birim tipine göre otomatik olarak ölçeklendirilir.

Not: Nokta bulutları 32 bit sistemlerde desteklenmez. Nokta bulutlarıyla çalışmak için 64 bitlik bir işletim sistemine ihtiyacınız vardır ve donanım hızlandırması açık olmalıdır.

Nokta Bulutlarını Görüntületme

Ekranı sadeleştirmek ve performansı artırmak için nokta bulutları için ekran ayarlarını değiştirebilirsiniz. Ayrıca, nokta bulutu verilerini görsel olarak temsil etmek için renk stilleri uygulayabilirsiniz.

  • Nokta bulutu yoğunluğunu ve nokta boyutunu değiştirme “Modify point cloud density and point size” Görünür noktaların nokta büyüklüğünü ve sayısını artırarak veya azaltarak programın performansını ve görsel kirliliği yönetebilirsiniz.

 Renk stili uygulama “Apply color stylization” Renk stil uygulanması, nokta bulutu içindeki özellikleri analiz etmenize yardımcı olur. Orijinal tarama renklerini koruyabilir veya nesne rengini, normallerini (nokta yönelimi), yoğunluğu, yüksekliği veya LAS sınıflandırma verilerini temel alarak nokta bulutuna stil verebilirsiniz.

Nokta Bulutlarını Kırpma

Nokta bulutunun yalnızca ilgili bölümlerini göstermek için, nokta bulutunu dikdörtgen rectangular”, poligonal “polygonal” veya dairesel “circular” alanlar olarak kırpabilirsiniz.

Parçalara Ayrılmış Nokta Bulutlarından Geometri Yaratma

Parçalara ayrılmış bir nokta bulutundan çıkarabileceğiniz birkaç tür geometri vardır:

  • Bir nokta bulutunda iki düzlemsel bölüm arasındaki kenara karşılık gelen çizgiyi ayıklayabilirsiniz.

  • Bir nokta bulutundaki üç düzlemsel bölüm arasındaki kesişme noktasında bulunan nokta nesnesini çıkartabilirsiniz.

  • Bir nokta bulutunda tespit edilen silindirik segmentin merkez çizgisini çıkartabilirsiniz.

  • Bir nokta bulutundan kesit alabilir ve 2 boyutlu 2B “2D” geometriyi nokta bulutu kesitinden alabilirsiniz.

Kesit Nokta Bulutundan 2B Geometriyi Elde etme

Nokta bulutundan kesit alma, geometriyi ayıklamanız için başka bir yol sağlar. PCEXTRACTSECTION komutu, nokta bulutundaki temel 2 boyutlu 2B “2D” geometriyi tanımlar ve 2 boyutlu 2B “2D” çizgilerden oluşan bir çizim oluşturur. Ön tanımlı olarak, geometri kesit düzlemi ile çakışan bir düzlemde oluşturulur.

Ayıklamak istediğiniz geometrinin üzerinde oluşturulacağı tabakayı “layer”, ortaya çıkan 2 boyutlu 2B “2D” çizgilerin veya sürekli çizgilerin “polyline” rengini, sürekli çizgilerin “polyline” genişliğini ve tolerans ayarlarını tanımlayabilirsiniz.

Nokta Bulutları için Standart Düzenleme İşlemlerini Gerçekleştirme

  • Nokta bulutlarını kesebilir, kopyalayabilir, yapıştırabilir, taşıyabilir, ölçekleyebilir, döndürebilir ve silebilirsiniz.
  • Özellikler “Properties“ paletinde renk ve tabaka “layer” gibi genel özellikleri değiştirebilirsiniz. Yerleştirme noktasını, dönüşü ve ölçeği de değiştirebilir; nokta bulutunu kilitleyebilir ve kilitli nokta bulutunun kilidini açabilirsiniz. Kırpılmış alanları gösterebilir veya gizleyebilir ve bir renk stili ve renk şeması seçebilirsiniz.

Not: MIRROR3D komutu bir nokta bulutunu kopyalar ve taşır, ancak aynalamaz. Bir nokta bulutunu patlatamazsınız.

Nokta Bulutları İçinde Gezinme

Nokta bulutlarında gezinmek için çeşitli araçlar mevcuttur.

 

  • Bir nokta bulutu projesi (RCP dosyası) içindeki ayrı bölgeleri (RCS dosyaları) görüntülemek veya gizlemek için, Nokta Bulutu Yöneticisini “Point Cloud Manager” kullanabilirsiniz. Tarama için, nokta bulutunu kamera konumunun avantajlı noktasından görüntülemek için Nokta Bulutu Yöneticisinde “Point Cloud Manager” bir taramaya çift tıklayın. Görüntüleme yönünüzü değiştirmek için 3DSWIVEL veya 3DWALK komutlarını da kullanabilirsiniz.
  • Bir nokta bulutu hakkında yörüngede bir hedef nokta belirlemek için ORBITAUTOTARGET sistem değişkeni ile birlikte 3DORBIT komutunu kullanın.
  • Aşağıdaki şekilde görüldüğü üzere, 3DORBIT  , 3DSWIVEL  ve 3DWALK   komutları şeritin Nokta Bulutu “Point Cloud” kavramsal sekmesinin Görüntüleme “Display” panelinde bulunmaktadırlar:

  • (şayet nokta bulutu Autodesk ReCap programı nokta bulutunun bölümlere ayırma verilerini içeriyorsa) kullanıcı koordinat sistemini KKS “UCS’” bir nokta bulutu üzerindeki veya nokta bulutunun düzlemsel bölümlerinden biri ile en yakın noktaya hizalamak için, UCS komutunun Nesne “Object” seçeneğini kullanın.

·         Model Dokümantasyonu

3 boyutlu 3B “3D” modellerden zemin, projeksiyon, kesit ve detay görünümleri gibi 2 boyutlu 2B “2D” çizimler üretin.

Model dokümantasyon özelliği AutoCAD ve INVENTOR 3D modellerinden 2 boyutlu 2B “2D” çizimleri ve Autodesk’e ait olmayan birçok ürün tarafından üretilen 3 boyutlu 3B “2D” modellerin ilişkili olmayan 2 boyutlu 2B “2D” çizimlerini üretir.

Not: Model dokümantasyonu sadece 64 bit sistemlerde kullanılabilir.

Bir model dokümantasyonun 2 boyutlu 2B “2D” çiziminin temel yapı taşı çizim görünüşü nesnesidir.

Çizim görünüşü, 3 boyutlu 3B “3D” modelin 2 boyutlu 2B “2D” projeksiyonunu içeren dikdörtgen bir nesnedir. Çizim görünüşünün sınırı, yalnızca görünüşü seçtiğinizde veya imleci üzerine getirdiğinizde görünür. Çizim görünüşü sınırı o anki geçerli (aktif) tabakada “layer” bulunmasına rağmen, bastırılmaz. Görünüşün geometrisi daima görünürdür ve önceden tanımlanmış bir tabaka “layer kümesi üzerinde oluşturulur. Görünüşün geometrisi, kaynak 3 boyut 3B “3D” modeliyle ilişkilendirildiği için, görünüşleri değiştirmek için, görünüşün geometrisini seçemezsiniz. Ancak, görünüşün geometrisinin görünüşünü, görünüşün geometrisinin üzerine çizildiği tabakaların “layer” özellikleri değiştirerek değiştirebilirsiniz.

Bir çizim üzerinde ilk görüşünüz temel görünüştür. Temel görünüşler, doğrudan 3 boyutlu 3B “3D” modelden türetilen görünüş çizimleridir.

Bir temel görünüş bir yerleşimde “layout” yer aldığında, iz düşüm görünüşlerini buradan oluşturabilirsiniz. Temel görünüşten farklı olarak, iz düşüm görünüşleri doğrudan 3 boyutlu 3B “3D” modelden çıkarılmaz. Bunun yerine, temel görünüşten (veya bir yerleşimde “layout” zaten mevcut olan başka bir iz düşüm görünüşünden) türetilirler. İz düşüm görünüşleri, oluşturulduğu görünüşle ebeveyn-çocuk ilişkisini sürdürür. Bir türetilen görünüşün ayarları asıl modelden türetilmiştir. Şayet gerekirse, bu ayarları geçersiz kılabilirsiniz.

Mevcut çizim görünüşlerinden kesit görünüşleri ve detay görünüşleri de oluşturabilirsiniz. Bir kesit görünüşü, bir modelin iç detaylarını gösteren bir iz düşüm görünüşüdür. Detay görünüş ise, modelin seçilen bir bölümünü büyüten iz düşüm görünüşüdür.

Görünüşleri oluşturduktan sonra, görünüşün geometrisine notlar, ölçüler, semboller ve diğer ek açıklamaları ekleyebilirsiniz.

Çizim görünüş nesneleri, kopyalama komutlarından filtrelenir; ancak başka herhangi bir nesne gibi taşınabilir, döndürülebilir veya silinebilir.

Sınırlamalar

AutoCAD‘in daha yeni bir sürümü tarafından oluşturulan çizim görünüşleri, daha eski bir AutoCAD sürümü tarafından düzenlenemez. Örneğin, AutoCAD 2014 tarafından oluşturulan çizim görünüşleri,  AutoCAD 2013 dosya biçiminde “format” kaydedilse bile, AutoCAD 2013 sürümünde düzenlenemez. Herhangi bir çizim görünüşü özelliklerini düzenleyemez; yeni çizim görünüşleri ekleyemez veya AutoCAD 2014 tarafından oluşturulan çizim dosyasındaki çizim görünüşlerini güncelleyemezsiniz.

·         Baskı Stüdyosu

Baskı Stüdyosu, desteklenen 3 boyutlu 3B “3D” yazıcılar ve malzemeler için modeller hazırlamak üzere gerekli araçları sağlar.

3 boyutlu 3B “3D” bazı zorluklar olmadan olmaz: kafa karıştırıcı iş akışları, başarısız yazdırma işlerine neden olabilecek modellerle ilgili sorunlar gibi sorunlar Print Studio uygulamasının güçlü, 3 boyutlu 3B “3D” baskı hazırlama yetenekleri sunarak adreslemeye yardımcı olduğu zorluklardır.

  • Modeli kağıt yüzeyine döndürme, boyutlandırma ve konumlandırma.
  • 3 boyutlu 3B “3D” geometri hatalarını otomatik olarak bulma ve düzeltme.
  • Model desteklerini oluşturma ve yönetme.
  • Kesit alma ayarlarını optimize etme.
  • En iyi 3 boyutlu 3B “3D” baskı için önceden ayarlanmış baskı profillerini veya özel baskı profillerini kullanma.
  • Baskı süresini ve malzeme gereksinimlerini hesaplama.

Bağlı bir 3 boyutlu 3B “3D” yazıcıya hazır bir dosya gönderme veya yazdırılabilir dosya olarak kaydetme.

Bağlı 3 boyutlu 3B “3D” yazıcılarda baskı işlerini izleme ve kontrol etme.

 

Tamamlanmış bir modeli Print Studio uygulamasına almak ve mevcut hazırlama araçlarını kullanmak, yazdırma başarısının sağlanmasına yardımcı olabilir. Bu hazırlık, deneme yanılma baskısının hayal kırıklığını önlemeye yardımcı olarak zamandan ve paradan tasarruf edebilir. İşte, müşteriye teslime hazır bir modelle Print Studio uygulamasının anlık birgörüntüsünü aşağıdaki şekilde görebilirsiniz.

Çıktı Stüdyosu “Print Studio “ Uygulama Ara yüzüne Genel Bakış

  1. Hazırlık çubuğu: “Prep bar:” Modelinizi 3 boyutlu 3B “3D” baskıya hazırlamak için iş akışı adımlarını tıklayın. İş akışındaki adımları atlamak, Print Studio uygulamasının atlanan adımları otomatik olarak gerçekleştirmesine neden olur.

2. Yazıcılar: “Printers:” Yazıcılara bağlanın ve yönetin veya dosyayı daha sonra yazdırmaya göndermek için bir yazıcı seçin.

3. Ayarlar: “Settings:” Bir malzeme seçin, önceden ayarlanmış baskı profili belirleyin. Özelleştirilmiş bir baskı profili oluşturun ve gelişmiş yazıcı ayarlarını yapın.

4. Düşey Araç çubuğu: “Toolbar:” Her iş akışı adımı için erişim araçları barındırır.

5. Görüntü Küpü: “ViewCube:” Modelin görünüşünü tutarlı bir şekilde değiştirmek için Autodesk Görüntü Küpünü “ViewCube” kullanın.

6. Yapılandırma Alanı: “Build Volume:” Bazen yazıcı alanı olarak adlandırılan beyaz, görsel kılavuz kutusu seçili yazıcı için kullanılabilir, yazdırılabilir alanı gösterir.

7. Yapılandırma Yüzeyi: “Build Surface:” Bazen yatak olarak adlandırılır, baskı sırasında modellerin nereye oturduğunu (bastığını)  gösterir.

8. Sahne “Scene:” Yapılandırma platformu ve etrafındaki alan, yapı içeriği ve seçilen baskı profili de dahil olmak üzere Print Studio uygulamasındaki tüm çalışma alanı. 3PS dosyası olarak kaydedilebilir.

9. Nesne Tarayıcısı “Object Browser:” Yazıcının yapı yüzeyini sahnede saklamak ve göstermek için Nesne Tarayıcısını “Object Browser” kullanın. Sahnede bulunan tüm modelleri listeler, her biri ayrı ayrı çalışmayı kolaylaştırır ve aynı zamanda uzunlukları görüntülemek için hızlı erişim sağlar.

4.      İşbirliği

·         PDF Dosyaları

PDF dosyalarındaki verileri geçerli çizimde altlık olarak ekleyerek, içe aktararak veya dışa aktararak paylaşın ve yeniden kullanın.

Geometriyi, dolguları “fill”, ızgara imajları ve GerçekTip “TrueType” yazı karakterleri “font” oluşturulmuş yazıları bir PDF dosyasından o anki geçerli (aktif) çizime içe aktarabilirsiniz. Görsel ölçek, PDF ölçeği, tabakalar “layer”, çizgi kalınlıkları “lineweights” ve renkler “color” gibi bazı özelliklerle korunabilir.

PDF dosyaları, gözden geçirme ve işaretleme için tasarım verilerini yayınlamanın ve paylaşmanın yaygın bir yoludur. AutoCAD, çizimler için bir yayımlama çıktısı olarak PDF dosyalarını oluşturmayı ve PDF verilerini iki seçenekten birini kullanarak AutoCAD‘e içe aktarmayı destekler:

  • PDF dosyaları, projelerde işbirliği yaparken referans olarak kullanılabilen altlıklar “underlay” olarak çizime eklenebilir.
  • PDF verileri kısmen veya tamamen, bir referans “xref” olarak kullanılabilecek ve ayrıca değiştirilebilen nesneler olarak içe aktarılabilir.

 

Şayet PDF verilerini içe aktarırsanız, PDF dosyasından bir sayfa belirtebilir veya iliştirilmiş PDF altlığının tümünü veya bir bölümünü AutoCAD nesnelerine dönüştürebilirsiniz.

Nesneler nasıl dönüştürülür?

Bir PDF dosyası yaratıldığı zaman, desteklenen tüm nesneler güzergahlara “path”, dolgulara “fill”, ızgara imajlara “raster image” ve GerçekTip “TrueType” yazı karakteri kullanan yazılara “text” dönüştürülür. PDF’ dosyasında, yollar, bağlı veya bağımsız olan çizgi parçaları ve kübik Bézier eğrilerinden oluşur. Ancak, bir PDF dosyası AutoCAD tabanlı ürünlere içe aktarıldığında, aşağıdakilere dikkat edilmesi gerekir:

  • Bézier eğrileri, bu şekillere makul bir tolerans içinde olduklarında çemberlere ve yaylara dönüştürülür. Aksi halde, 2 boyutlu 2B “2D” sürekli çizgilere “polyline” dönüşürler.
  • Eliptik şekiller, PDF dosyasında depolanma şekillerine bağlı olarak 2 boyutlu 2B “2D” sürekli çizgi “polyline”, eğri “spline” veya elips “ellipse” şeklinde dönüştürülebilir.
  • Bir seçenek olarak, her bir yaklaşık doğrusal olmayan parça kümesi, PDF_Import adında kesik çizgili çizgi tipinde bir sürekli çizgi “polyline” halinde birleştirilebilir.
  • Ölçüler “Dimension”, kılavuzlar “leader”, desenli taramalar “hatch” ve tablolar “table” gibi bileşik nesneler, bu nesneler patlatılmış gibi birçok ayrı nesneye neden olur.
  • Düz dolgulu “Solid fill” alanlar “field”, 2 boyutlu 2B “2D” katılar “solid” veya isteğe bağlı olarak düz dolgulu “solid fill” taramalar “hatch” olarak içe aktarılır. Alanlarda “Field” bulunan bir metnin görülebilir olduğundan emin olmak için% 50 şeffaflık atanırlar.
  • Gerçek Tip “TrueType” yazı karakterlerini kullanan metinler korunur; ancak orijinal olarak SHX yazı karakterlerini kullanan metinler ayrı geometrik nesneler olarak içe aktarılır.
  • Izgara imajlar, harici dosya olarak çizim dosyasına iliştirilmiş PNG formatlı dosyalar üretir. Bu imaj dosyaları, Seçenekler “Options” iletişim kutusunun, Dosyalar “Files” sekmesinde de belirlenebilen PDFIMPORTIMAGEPATH sistem değişkeni tarafından belirlenen klasöre kaydedilir.
  • Noktasal “Point” nesneler sıfır uzunluğa sahip sürekli çizgilere “polyline” dönüştürülür.
  • İşaretlemeler içe aktarılmaz.

SHX Karakterleri “Font” ile Yaratılan Yazı “Text”

Bir PDF dosyasını içe aktardıktan sonra, herhangi bir SHX yazı karakteri ile oluşturulmuş metnin geometrik temsilini çok satırlı yazı “polyline” nesnelerine dönüştürmek için, PDFSHXTEXT komutunu kullanabilirsiniz. Dönüştürme işlemi, seçilen geometriyi, iletişim kutusunda listelenen seçilen SHX yazı tiplerine göre sırayla karşılaştırır. Geometri ve bir SHX yazı tipi belirttiğiniz tanıma eşiğini geçmek için yeterince eşleştiğinde, geometri çok satırlı yazı “polyline” nesnelerine dönüştürülür.

Not: Asya dili yazı karakterleri “big font” desteklenmezler.

Daha sonra, bir çok satırlı yazı “polyline” nesnesinde seçtiğiniz çok satırlı yazı “polyline” nesnelerini birleştirmek için, TXT2MTXT komutunu kullanabilirsiniz.

Sınırlamalar

Bir AutoCAD DWG dosyası bir PDF dosyası olarak dışa aktarıldığında, hem bilgi hem de kesinlik kaçınılmaz olarak kaybedilir. Makul bir şekilde beklenen görsel uyumluluk derecesinin farkında olmak önemlidir.

DWG dosyalarındaki veriler çift duyarlıklı kayan noktalı sayılar olarak saklanırken, PDF dosyalarındaki veriler yalnızca tek bir hassasiyete sahiptir. Bu küçültme, koordinat değerlerini yuvarlar ve hassasiyet aşağıdaki durumlar için dikkat çekicidir:

  • Tanjant noktaları, yayların uç noktaları ve döndürülen çizgilerin uç noktaları gibi hesaplanmış konumlar için.
  • En büyükten en küçük değerlere kadar geniş bir dinamik aralığa sahip veriler için.
  • Haritalar içinde bulunanlar gibi PDF dosyalarındaki büyük koordinatlar için.
  • Düşük dpi (inç başına nokta) ayarıyla oluşturulan PDF dosyaları için.

Not: AutoCAD‘den dışa aktarılan bir PDF dosyasındaki en yüksek hassasiyet ayarı 4800 dpi dir.

·         DGN Dosyaları

DGN dosyalarındaki verileri altlık olarak ekleyerek, içe aktararak veya dışa aktararak paylaşın ve yeniden kullanın.

V7 DGN ve V8 DGN dosyalarından verileri AutoCAD‘e içe aktarabilir ve verileri DWG dosyalarına kaydedebilirsiniz.

İçe aktarma işlemi temel DGN verilerini ilgili DWG dosya verilerine ve özel verilere en uygun şekilde dönüştürür. Metin öğeleri ve dış referanslar gibi belirli verilerin nasıl ele alınacağını belirlemek için birkaç dönüştürme seçeneği vardır. Metin öğelerini ve harici referansları değiştirebilir ve DGN birimi ayarlarına bağlı olarak dönüştürme birimlerini seçebilirsiniz.

Not: .Dgn uzantılı olmasa da tüm DGN dosyalarını içe aktarabilirsiniz.

Sınırlamaları Anlama

İçe aktarma işlemi, herhangi bir sorun olmadan DWG nesnelerine ve özelliklerine doğrudan bir bağıntıya sahip olan DGN nesnelerini ve özelliklerini işler. Örneğin, MicroStation programındaki katlar doğrudan AutoCAD tabakalarına “layer” çevrilir. Bununla birlikte, DWG nesneleri ve özellikleri ile doğrudan bağıntısı olmayan DGN nesneleri ve özellikleri tamamen dönüştürülemeyebilir. Aşağıdakiler bu sorundan kaynaklanan bilinen sınırlamalardır.

  • Yerleşik özellikler veya varyasyonlara sahip veriler görsel olarak yakınlaştırılır. Örneğin, özel biçimlendirmeye “format” sahip yazı ve ölçüler ve renk tanımları özelleştirilebilir.
  • Bir simge için ayarlanmış renk özelliğine sahip DGN dosyasındaki varlıklar, blok olarak içe aktarıldığında sembol rengini kaybeder.
  • Çoklu çizgiler “Multiline” ile ilişkili çizgi tipleri görüntülenmezler.
  • Düzensiz olarak ölçeklendirilmiş bloklardaki DGN çizgi stilleri olan varlıklar, MicroStation programında göründüklerinden farklı olabilirler.
  • DGN dosyasındaki bir öğenin çizgi stili değiştirici ayarları, AutoCAD‘den MicroStation programına geri aktarılırken kaybolur.
  • DGN çokgeninin veya kapalı poligonunun Kapalı özelliği, içe aktarma sırasında Hayır “No” olarak değişir.

MicroStation nesnelerini ve diğer verileri içe aktarma konusu hakkında ayrıntılı bilgi için DGNIMPORT Dönüşüm Tablosuna bakın.

MicroStation nesnelerini içe aktarırken birim dönüşümleri hakkında özel ayrıntılar için DGNIMPORT Birim Haritalama Tablosuna bakın.

Öneriler

MicroStation programı DGN dosya formatındaki verin transferini optimize etmek için MicroStation çizimlerinin yaratıcısının aşağıdaki önerileri dikkate almasını isteyin:

  • Her tasarım modeli için ayrı bir DGN dosyası oluşturma.
  • Sayfa modellerini tasarım modellerinden referanslamama.
  • Özel nesnelerin ve MicroStation programına özgü diğer verilerin kullanımını en aza indirme.
  • Renk, çizgi stili ve ağırlık özellikleri için TabakayaGöre “ByLevel “ özelliğini kullanma.
  • Basit desenleri ve desen stillerini kullanma.
  • SHX metin yazı karakterleri “font” yerine GerçekTip “TrueType” yazı karakterlerini “font” kullanma.
  • Ölçüler ve yazılar için, yok “none” stili yerine tanımlanmış stiller kullanma.
  • Mümkünse basit ölçü stillerini kullanma.
  • Normal (kitaplık) hücrelerinin aksine paylaşılan hücreleri kullanma.
  • İleri geri geçiş yapmak yerine, DWG veya DGN olarak tek bir biçimde “format” çalışma.”

Dönüştürme Birimleri

Bir DGN dosyasını içe aktarırken, DWG dosyasının çizim birimlerinin ya DGN dosyasının ana birimleri veya alt birimleri ile eşleştiğinden emin olun. Örneğin, metre (m) olarak ayarlanmış ana birimler ve milimetre (mm) olarak ayarlanan alt birimler ile bir DGN dosyasını içe aktardığınızı varsayalım. DWG dosyasının çizim birimlerini metreye ayarlayabilirsiniz. DGN dosyasını içe aktarırken, DGN Ayarlarını İçe Aktar “Import DGN Settings” iletişim kutusunda, ana birimleri dönüşüm birimi “conversion unit“ olarak belirleyin.

Özel Çizgi Stili Tanımlarını İçe Aktarma

Şayet DGN dosyası, çizgi tipi “linetype” tanımlarını içermiyorsa ve bu tanımlamalar destek dosya klasör yolundaki *.rsc dosyalarında mevcut değilse, DGN dosyasındaki tüm çizgi tipleri “linetype” AutoCAD‘de sürekli “continous” çizgi tipi “linetype” olarak görüntülenir. Özel çizgi tiplerinin “linetype” görüntülendiğinden emin olmak için, ilgili *.rsc dosyalarını destek dosya klasör yoluna kopyalayın. Alternatif olarak, Seçenekler “Options” iletişim kutusunda (Dosyalar “Files” sekmesi, Destek Dosyası Arama Klasör Yolu “Support File Search Path”) AutoCAD‘deki destek dosya arama klasör yoluna RSC dosya klasör yolunu da ekleyebilirsiniz.

Referanslanmış DGN Dosyalarını İçe Aktarma

Bir DGN dosyası içe aktarılırken, program DGN Ayarlarını İçe Aktar “Import DGN Settings” iletişim kutusunu görüntüler. Referanslanmış DGN dosyalarını blok referanslarına dönüştürmek için, O anki Geçerli (Aktif) Çizime Aktar “Import into Current Drawing“ seçeneğini ve Referansları Bloklara veya Harici referanslara Çevir “Translate References to Blocks or Xrefs “ seçeneğini seçin. Referanslanmış DGN dosyalarını DWG harici referanslarına dönüştürmek için, her iki seçeneğin de seçili olmadığından emin olun.

Microstation Standart Çizgi Stilleri

1‘den 7‘ye kadar olan standart MicroStation çizgi stillerini kullanmayın. Bu çizgi stilleri için ölçeklendirme, çıktı aygıtı koordinatlarını temel alır. En iyi sonuç için özel çizgi stillerini kullanın.

Dönüştürme Eşleme Ayarlarını Yönetme

Dönüştürme eşlemeleri, DGN özelliklerinin DWG özelliklerine nasıl dönüştürüleceğini tanımlar. Şirketinizin CAD standartlarına göre eşleme dönüştürmeleri oluşturmak, değiştirmek, yeniden adlandırmak veya silmek için DGN Eşleme Ayarları “DGN Mapping Setups “ iletişim kutusunu kullanabilirsiniz. Örneğin:

  • DGN kat isimlerini uygun DWG tabaka “layer” isimlerine değiştirebilirsiniz.
  • Desteklenmeyen DGN stillerini DWG çizgi tiplerine “linetype” geri alabilirsiniz.
  • Çizgi kalınlıklarını “Lineweight” yeniden eşleştirebilir ve renk eşlemesini ayarlayabilirsiniz.

DGN Eşleme Ayarları “DGN Mapping Setups” iletişim kutusu, DGN Ayarlarını İçe Aktarma “Import DGN Settings” ve DGN Ayarlarını Dışa Aktarma “Export DGN Settings” iletişim kutularındaki Eşleme Ayarları “Mapping Setups” işaretleme kutularını işaretlediğinizde görüntülenir. Bu iletişim kutusunu görüntületmek için, DGNMAPPING komutunu da kullanabilirsiniz.

·         DWG Referansları

DWG dosyalarınızı mevcut çiziminize harici referans dosyaları olarak iliştirin.

Herhangi bir çizim dosyasını mevcut çizimde harici referans veya xref olarak ekleyebilirsiniz.

İliştirilmiş harici referanslar “xref”, belirli bir çizim dosyasının model alana bağlantılanırlar. Referanslanan çizimde yapılan değişiklikler, çizim dosyası açıldığında veya harici referans “xref” dosyası yeniden yüklendiğinde o anki geçerli (aktif) çizime otomatik olarak yansıtılır. İliştirilmiş harici referans “xref”, o anki geçerli (aktif) çiziminizin boyutunu önemli ölçüde artırmaz.

Referanslanmış çizimler kullanarak aşağıdakileri yapabilirsiniz:

  • Diğer tasarımcılar tarafından yapılan değişikliklere ayak uydurmak için çiziminizdeki diğer çizimleri harici referans alarak iliştirerek çalışmalarınızı başkalarının çalışmaları ile koordine edin. Ayrıca, bir proje geliştirilirken asıl tasarım çizimini değişecek olan bileşen çizimlerinin birleşimi olarak ta oluşturabilirsiniz.
  • Referanslanan çizimin en son sürümünün görüntülendiğinden emin olursunuz. Çiziminizi açtığınızda, referanslanan her çizim otomatik olarak yeniden yükleneceği için, referanslanan çizim dosyasının en son durumunu yansıtır.
  • Asıl çizimdeki tabakaların “layer”, ölçü stillerinin, metin stillerinin ve diğer isimlendirilmiş öğelerin isimlerini, referansalanan çizimlerdeki tabakaların “layer”, ölçü stillerinin, metin stillerinin ve diğer isimlendirilmiş öğelerin isimlerden ayrı tutmuş olursunuz.
  • Proje tamamlandığı ve arşivlenmeye hazır olduğu zaman, referans çizimlerinizi asıl çiziminize kalıcı olarak birleştirebilir (bağlayabilirsiniz) “bind”.

 

Not: Harici referans, bir çizim dosyası, bir imaj, bir PDF veya başka dosya türlerinden biri olabilir. Bir referans “xref” özellikle bir DWG dosyası olan harici referanstır.

Harici Referansları “Xref” İliştirmek için Araçlar

Referans “Xref” eklemek için birkaç yöntem kullanabilirsiniz:

  • Şeritin Görünüm “View” sekmesi içerisinde Paletler “Palettes” panelinden Harici Referanslar “External References” paletine tıklayın.
  • Araçlar “ Tools” menüsü içerisinde Paletler “Palettes” seçeneği içinden Referans Yönerticisi “Reference Manager” seçeneğini seçin.
  • Komut satırına EXTERNALREFERENCES yazın ve Enter tuşuna basın.
  • Komut satırına XATTACH yazın ve Enter tuşuna basın.

Harici Referanslar “External References“ paletini kullanırken, Otomatik gizle “Auto-hide“ özelliğini açmanız veya paleti tutturmanız “anchor“ önerilir. Dış referansın yerleştirme noktasını belirlediğinizde, palet otomatik olarak gizlenecektir.

Bir çizime referans “xref” iliştirmek içini Tasarım Merkezini “Design Center” de kullanabilirsiniz. Tasarım Merkezini “Design Center” kullanarak basit iliştirmeler yaptığınızda, çizim referanslarını ve açıklamalarını ön izleme yapabilir ve sürükle bırak yaparak referansları “xref”  hızlıca yerleştirebilirsiniz.

Not: Bir çizim dosyası aynı anda birden fazla çizim için referans “xref” olarak iliştirilebilir. Ayrıca tam tersine, birden fazla çizim referans çizim olarak tek bir çizime de eklenebilir. Şayet referans “xref” herhangi bir değişken blok öz niteliği “attribute” içeriyorsa, göz öz nitelikler “attribute” ardı edilir.

Referans “Xref” Klasör Yollarını Yönetme

Referansın “Xref’” konumunu bulmak için kullanılan kayıtlı yol, göreceli (kısmen belirtilmiş) bir klasör yolu, tam klasör yolu veya yol yok “no path” şeklinde olabilir. Ön tanımlı klasör yolu tipi göreceli “relatif” klasör yoludur. Varsayılan klasör yolu tipini değiştirmek için, REFPATHTYPE sistem değişkeni kullanın. Şayet asıl çizim henüz kaydedilmemişse, kaydedilen klasör yolu “saved path” sütunu, asıl çizim kaydedildikten sonra, bir değişikliğin gerçekleşeceğini belirtmek için yıldız işareti ile bir tam klasör yolu “ful path” görüntüler. Dosya kaydedilmeden önce, Referans “Xref” paletinin Detaylar “Details”  bölmesine bekleyen göreceli klasör yolu “relative path” olarak adlandırılan yeni bir salt okunur özellik eklenir. Dosya kaydedildiğinde, bekleyen göreceli klasör yolu “relative path” özelliği kaldırılır.

İliştirilen Harici Referans “Xref” Uyarısı Alma

Aşağıdaki şekilde görüldüğü üzere, çizime bir referans “xref” çizimi iliştirildiği zaman, durum çubuğunda bir referans “xref” simgesi görüntülenir.

Bir veya daha fazla referans “xref” dosyası bulunamadığı zaman, Xref simgesine bir ünlem işareti eklenir. Şayet bu referans “xref” simgesini tıklatırsanız, Harici Referanslar “External References “ paleti görüntülenir.

Referanslanmış Çizimlerin İlişkisini Kesme

Bir referansı “xref’” çiziminizden tamamen kaldırmak için, silmek yerine onu ayırmanız “detach“ gerekir. İlişiğini Kes “Detach” seçeneğinin kullanılması, referans “xref” ve tabaka “layer” tanımları gibi tüm ilişkili bilgileri çiziminizden kaldırır.

Şayet ana çiziminizde gömülü referans “xref” varsa, önce gömülü referansı “xref” açmalı ve onu ana çizimden ayırmak yerine gömülü olduğu çizimden ayırmalısınız. Referans dosyalarının nasıl referans gösterildiğini görmek için ağaç “tree” görünümünü kullanın.

Bir Çizimdeki Harici Referansları Vurgulama

Karmaşık bir çizimde harici referansı “xref” bulmak ve çizimdeki tüm iliştirilmiş referansları vurgulamak için, Harici Referanslar “External References“ paletinde bir öğe seçin. Tersine; şayet Harici Referanslar “External References“ paletinde adını vurgulamak istiyorsanız, çizimde bir harici referansı seçin.

Not: ERHIGHLIGHT sistem değişkeni başvurulan nesnelerin vurgulanmış olup olmadığını kontrol eder. Performansı iyileştirmek için vurgulama özelliğini kapalı “off” duruma getirebilirsiniz.

Başvurulan Tabakaların “Layer” Özelliklerini Kontrol Etme

Bir referansın “xref” tabakalarının “layer” görünürlüğünü, rengini, çizgi tipini ve diğer özelliklerini kontrol edebilir ve bu değişiklikleri mevcut çiziminizde geçici veya kalıcı hale getirebilirsiniz. Şayet VISRETAIN sistem değişkeni değeri 0 olarak ayarlanmışsa, bu değişiklikler sadece o anki keçerli (aktif) çizim oturumuna uygulanır. Çizim oturumunu bitirdiğinizde veya referansı “xref’” yeniden yüklediğinizde “reload” veya çıkardığınızda “detach“ bunlar atılır.

Ayrıca referansın “xref” solukluk “fading (fade)“ seviyesini de kontrol edebilirsiniz. XDWGFADECTL sistem değişkeni, çiziminizdeki tüm referanslar “xref” için solukluk “fading (fade)“ yüzdesini tanımlar.

Harici Referans “Xref” Kırpma Sınırları

Çizimler kırpılmış referanslar “xref” içerebilir. Şayet kırpma sınırını görmek isterseniz, XCLIPFRAME sistem değişkenini açık “on” duruma getirebilirsiniz.

İmaj Referansları

İmaj (Resim) dosyalarınızı mevcut çiziminize harici referans dosyası olarak iliştirin.

Bir ızgara imaj dosyasını, bağlantılı bir klasör yolunu kullanarak bir çizim dosyasına bir referans olarak iliştirebilirsiniz. İmaj dosyasına internetten de erişilebilir.

İmajlar (Resimler) referans olarak kullanılabilir ve çizim dosyalarına yerleştirilebilirler; ancak harici referanslar “xref” gibi, aslında çizim dosyasının bir parçası değildirler. Görüntü, çizim dosyasına bir klasör yolu adıyla bağlanır. Bağlı klasör yolları herhangi bir zamanda değiştirilebilir veya kaldırılabilir.

Bağlı klasör yollarını kullanıp imajları ekleyerek veya Tasarım Merkezini “Design Center” kullanarak imaj dosyalarını sürükleyerek, imajları (resimleri) çiziminize yerleştirebilir ve çizim dosyası boyutunu yalnızca biraz büyütmüş olursunuz.

Bir imajı iliştirdikten sonra, onu bir blok gibi ele alarak, birden çok kez tekrar iliştirebilirsiniz. Her iliştirme, kendi kırpma sınırına ve parlaklık “brightness”, zıtlık “contrast”, solma “fade” ve saydamlık için kendi ayarlarına sahiptir.

Not: AutoCAD 2000, AutoCAD LT 2000 ve sonraki sürümleri, ABD ve Kanada’da satılan İngilizce sürümleri dışında, LZW biçimlendirmesi “format” ile sıkıştırılmış TIFF dosyalarını desteklemez. Şayet LZW biçimlendirmesi “format” ile sıkıştırılarak oluşturulmuş ve bunları bir çizim içine eklemek istediğiniz TIFF dosyalarınız varsa, bu dosyaları LZW biçimlendirme “format” sıkıştırması devre dışı bırakılmış TIFF dosyaları olarak yeniden kaydetmeniz gerekir.

İnterneti Kullanarak Izgara İmajlara Erişme

Tasarımcılar ve imalatçılar tasarımlarını veya ürünlerini Internet’te saklarlar. İnternet’ten imaj (resim) dosyalarına kolayca erişebilirsiniz. URL imaj (resim) dosya adları çizimde saklanır.

İnternetten imajlara (resimlere) erişim zaman kazandırır ve tasarımların hızlı dağıtılmasını sağlar. Örneğin, bir müşteriye özel dolapların neye benzeyeceğini göstermesi gereken bir mimarın, üreticinin dolaplarının sıvanmış (“render” edilmiş) bir imajını (resmini) oluşturması; bir web sitesine göndermesi ve ardından bu imajı (resmi) çizim dosyasına bir URL olarak eklemesi gerekir. Böylece herhangi bir tasarım değişikliği hemen güncellenebilir.

·         Pafta Setleri “Sheet Set”

Birden fazla çizimi pafta setleri “sheet set” olarak görüntüleyin, erişin, yönetin ve bastırın.

Çizim Pafta Setleri “Sheet Set” İsimlendirilmiş Koleksiyonlarını Görüntületme ve Organize Etme

Pagta Setleri Yöneticisi “Sheet Set Manager“ aşağıdaki durumlarda tam olarak işlevsel değildir:

  • Şayet herhangi bir komut aktifse;
  • Şayet açık bir çizim yoksa;
  • Şayet pafta seti “sheet set” başka bir kullanıcı tarafından kullanıldığı için kilitli durumdaysa veya
  • Şayet Pafta Seti Yöneticisinde “Sheet Set Manager“ sayfa grubu adının önünde görüntülenen bir kilit simgesi, sayfa kümesinin kilitlendiğini gösteriyorsa. Pafta Setinin “Sheet Set” kilitli olduğunu gösteren bir araç ipucu görüntülemek için imlecinizi kilit simgesinin üzerinde tutun.

Sekmeler Listesi

Pafta Seti Yöneticisi “Sheet Set Manager“  penceresi aşağıdaki sekmeleri görüntüler:

  • Pafta Listesi “Sheet List”
  • Pafta Görünüşleri “Sheet Views”
  • Model Görünüşleri “Model Views”

Sayfa Listesi Kontrolü

Pafta Listesi “Sheet List”, o anki geçerli (aktif) pafta setinin isminin görüntülenmesini veya şayet herhangi bir pafta seti açık değilse, Aç “Open” seçeneğinin görüntülenmesini kontrol eder. Pafta Listesi “Sheet List” kontrolü, tüm sekmeler için aşağıdaki seçenekleri sunar:

Açık Pafta Setlerinin “Sheet Sets“ İsimleri

Şayet varsa, tüm açık pafta setlerini listeler. O anki geçerli (Aktif) pafta setinin yanında bir tik işareti görüntülenir.

Son “Recent”

Son açılan pafta setlerinin listesini görüntüler.

Yeni Pafta Seti “New Sheet Set”

Pafta Seti Oluşturma “Create Sheet Set” sihirbazını çalıştırır.

Aç “Open”

Pafta Seti Aç “Open Sheet Set” standart dosya seçimi iletişim kutusunu görüntüler.

·         Model Referansları ve İçe Aktarma

Navisworks modellerini altlıklar olarak çizimlerinize iliştirin ve diğer uygulamalardaki modelleri içe aktarın.

Bir koordinasyon modeli, bir projenin inşaat öncesi ve inşaat aşamaları boyunca çeşitli işlemlerinin sanal koordinasyonu için kullanılan bir modeldir. Özellikle bir NWD veya NWC dosyasına referanslanır. NWD ve NWC, Autodesk Navisworks’ün yerel dosya formatlarıdır. Autodesk Navisworks çok disiplinli tasarım verilerini tek bir koordinasyon modelinde birleştirmek için yaygın olarak kullanılmaktadır.

Çizime Bir Koordinasyon Modeli İliştirme

Çizime bir koordinasyon modelinin iliştirilmesi, herhangi bir harici referansın iliştirilmesi gibidir. Şayet iliştirilecek dosyanın ölçü birimi hedef çizimdeki birimlerden farklıysa, model hedef çizimdeki birim tipine göre otomatik olarak ölçeklendirilir.

Not: Bir koordinasyon modelinin eklenmesi 32 bit işletim sistemlerinde desteklenmez. Koordinasyon modelleri ile çalışmak için 64 bitlik bir işletim sistemine ihtiyacınız vardır ve donanım hızlandırma özelliği de açık olmalıdır.

Koordinasyon Modellerinin Görünüşlerinin Kontrolü

Çizim geometrisi ve iliştirilmiş koordinasyon modelleri arasındaki farkı ayırt etmeyi kolaylaştıran aşağıdaki sistem değişkenlerini kullanın.

  • CMFADEOPACITY. Tüm koordinasyon modellerinin karartma miktarını kontrol eder. Geçerli değerler 0‘dan 90‘a kadardır. Değer ne kadar yüksekse, model o kadar soluk olur.
  • CMFADECOLOR. Tüm koordinasyon modelleriyle harmanlanan siyah renk miktarını kontrol eder. Geçerli değerler 0 ile 90 arasındadır. Değer ne kadar yüksekse, model ile daha fazla siyah görünür.

Nesne Çıtçıtlarını “Object Snap” Kullanma

Nesne çıtçıtları, geometrinizi oluştururken ekli koordinasyon modelinde kesin olan yerleri belirlemenin bir yolunu sağlar. Koordinasyon modelleri standart 2 boyut 2B “2D” uç nokta “end point” ve merkez “center” nesne çıtçıtlarını destekler. Şayet uç nokta “end point” ve merkez “center” nesne çıtçıtları çalışan nesne çıtçıtları “running object snap” olarak ayarlanırsa, iliştirilmiş koordinasyon modelinde imleci bu konumların üzerine getirdiğinizde bir işaretçi ve bir araç ipucu görüntülenir.

Bir konum belirlemeniz için, her veri istemi (uyarı) aldığınızda, istediğiniz nesne çıtçıtını da belirleyebilirsiniz. Bunun için,  Shift tuşunu basılı tutun ve Nesne Çıtçıtı “Object Snap” kıs ayol menüsünü görüntülemek için, çizim alanına sağ tıklayın.

Koordinasyon modelleri için nesne çıtçıtlanmasını açık ve kapalı duruma getirmek için, CMOSNAP sistem değişkeni kullanın.

Not:

  • Koordinasyon modeli içindeki geometri, merkez noktası “center point” olmayan çemberler gibi standart olmayan çıtçıt “snap” noktaları içerebilir. Bu yüzden nesne çıtçıtlanma özelliği, AutoCAD nesneleriyle aynı davranmayabilir.
  • Karmaşık modellerle birçok çıtçıtlanma noktasıyla çalışırken, nesne çıtçıt izleme (F11) özelliğini kapatmak veya bu özelliğin ayarlarını yeniden yapmak isteyebilirsiniz.

 

·         Coğrafi Konum ve Çevrimiçi Haritalar

Coğrafi konum bilgilerini bir çizime yerleştirin ve çevrimiçi harita hizmetinden bir çizimdeki haritayı görüntüleyin.

5.      Yükleme ve Özelleştirme

·         Güvenilir DWG Teknolojisi

Güvenilir DWG™ teknolojisi, bir dosya en son Autodesk yazılımı tarafından kaydedilmediğinde, olası uyumsuzluklar hakkında sizi uyarır.

DWG NEDİR?

DWG hem bir teknoloji ortamını hem de Autodesk’in AutoCAD® yazılımının yerel dosya biçimi “format” olan .dwg dosyalarını ifade eder.

AutoCAD .dwg Dosya Biçimi “Format”

Autodesk .dwg biçimini “format” 1982 yılında, AutoCAD yazılımını ilk defa kullanıma sunduğunda yarattı. DWG dosyaları, kullanıcının bir CAD çizimine girmiş olduğu tüm bilgileri içerir. Bu veriler şunları kapsayabilir:

  • Tasarımlar
  • Geometrik veriler
  • Haritalar ve fotoğraflar

Dosya biçimi “format” olarak .dwg neredeyse tüm tasarım ortamlarında bulabileceğiniz, en sık kullanılan tasarım veri biçimlerinden “format” biridir.

Dwg Teknoloji Ortamı

DWG teknoloji ortamı kalıplama, görüntüleme, çizim, not ekleme ve ölçüm özelliklerine sahiptir. Hâlâ genelde AutoCAD ile ilişkili olarak ele alınsa da DWG teknolojisi çoğu CAD ürününün temel parçasıdır:

Güvenilir “Trusted” DWG

TrustedDWG teknolojisi, dosya son olarak bir Autodesk yazılımı tarafından son kaydedildiği zaman, size olası uyumsuzlukları bildirir ve Autodesk yazılımı tarafından desteklenmiyor olabilecek dosyaları tanımlar.

·         KAY “UI” Özelleştirmesi

Erişilebilirliği artırmak ve sık gerçekleşen görevler için adım sayısını azaltmak üzere kullanıcı ara yüzünü (KAY) “(UI)” özelleştirin.

Böylece üründeki (programınızdaki) özelleştirilmiş kullanıcı arabirimi öğelerini yönetin.

Kullanıcı Ara Yüzünü Özelleştirme “Customize User Interface” iletişim kutusu görüntülenir.

Çalışma ortamları “Workspace”, şerit panelleri “ribbon panel”, araç çubukları “toolbar”, menüler “menü”, kısa yol menüleri ve klavye kısa yolları gibi kullanıcı arabirimi öğelerinin tümü bu iletişim kutusundan yönetilir.

Not: XML tabanlı CUIx dosyası, AutoCAD 2006 sürümü ürünlerle kullanılan CUI dosyası, AutoCAD 2009 sürümü ürünler ve AutoCAD 2006 sürümü ürünlerden önce kullanılan eski menü (MNS) ve eski menü şablonu (MNU) dosyalarının yerine getirilmiştir.

·         Güvenli Yükleme

Kötü amaçlı yürütülebilir kodlara karşı korunmaya yardımcı olmak üzere AutoCAD‘de yürütülebilir dosyaların çalıştırılması için güvenlik kısıtlamalarını belirleyin.

Güvenlik Seçenekleri “Security Options” İletişim Kutusu

AutoCAD‘de çalıştırılabilir dosyaları çalıştırmak için güvenlik kısıtlamalarını kontrol eder.

Güvenlik “Security” Seviyesi

Çalıştırılabilir dosyalar (.EXE dosyaları) için klasör yolu kısıtlama düzeyini ve bir uyarı iletişim kutusunun görüntülenip görüntülenmeyeceğini kontrol eder. (SECURELOAD sistem değişkeni) Güvenlik seviyeleri çeşitleri aşağıdadır:

Yüksek “High”

Yalnızca güvenilir konumlardan çalıştırılabilir dosyaları yükler. Diğer tüm konumlardaki çalıştırılabilir dosyalar göz ardı edilir. (SECURELOAD sistem değişkeni = 2)

Orta “Medium”

Güvenilir konumlardan çalıştırılabilir dosyaları yükler. Yüklenen istemlerde güvenilir konumlarda olmayan yükleme istekleri sırasında bir uyarı görüntüler. (SECURELOAD sistem değişkeni = 1)

Kapalı “Off”

Çalıştırılabilir dosyaları uyarı vermeden yükler. Bu seçenek eski bir davranışı olmakla birlikte; önerilmez. (SECURELOAD sistem değişkeni = 0)

Güvenilir Konumlar “Trusted Locations”

Çalıştırılabilir dosyaların yüklenebileceği ve çalıştırılabileceği güvenilir klasör konumlarını kontrol eder.

Ağaç Görünümü “Tree View”

Çalıştırılabilir dosya yükleme ve çalıştırma iznine sahip Destek Dosyası Arama klasör yolundaki klasörleri listeler. (TRUSTEDPATHS sistem değişkeni)

Araştır “Browse”

Seçilen klasörü yeni bir güvenilir konum olarak belirleyebileceğiniz Klasör Araştır “Browse for Folder” iletişim kutusunu görüntüler.

Ekle “Add”

Güvenilir konumlar listesine bir klasör konumu ekler. Ekle “Add” düğmesine tıkladıktan sonra, istenen klasöre gitmek için Araştır “Browse” düğmesini tıklayabilirsiniz.

Kaldır “Remove”

Seçilen klasör konumunu güvenilir konumlar listesinden kaldırır.

Otomatik Yükleme

Çalıştırılabilir Dosyalar İçin Arama Yapılırken:

Çalıştırabilir dosya aranırken Başlangıç “Start In“ ve o anki geçerli (aktif) geçerli çizim klasörlerinin aramaya dahil edilip edilmeyeceğini veya hariç tutulacağını denetler. Start In klasörü, masaüstü kısa yol simgesi tarafından belirlenir. (LEGACYCODESEARCH sistem değişkeni)

Acad.lsp dosyasını yüklemek için yöntemi seçin:

Acad.lsp dosyasının her çizimde mi yoksa yalnızca bir oturumda açılan ilk çizimde mi yükleneceğini  kontrol eder. (ACADLSPASDOC sistem değişkeni)

Not: CAD yöneticiniz tarafından kilitlendiğinde bazı seçenekler grileşebilir. Program güvenli modda “safemode” başlatıldığı zaman, tüm seçenekler grileşir.

·         Eylem Kaydedicisi

Çalıştırılabilecek komutları ve girdi değerlerini eylem makrosu olarak kaydedin.

Eylem Kaydedici “Action Recorder” ile bir eylem makrosu kaydedildikten sonra, kaydedilmiş komut dizisini ve giriş değerlerini istediğiniz zaman tekrar oynatabilirsiniz.

Eylem Kaydedici “Action Recorder” panelinden bir eylem makrosunu oynatırsınız. Komut satırına eylem makrosunun adını da girebilirsiniz. Bir eylem makrosu oynatılırken, makro bazen kullanıcı veri girişi için duraklayabilir veya bir iletiye yanıt vermeniz istenebilir.

Geçerli eyleme veya eylem makrosunda kullanıcı etkileşimi isteğine bağlı olarak, devam etmek için eylem makrosunun ne zaman girdi gerektirdiğini belirtmek üzere imlecin yakınında bir simge görüntülenir. Bir değer girmeniz gerektiğinde veya kayıtlı değeri kullanmak istediğinizde bir iletişim kutusu görüntülenir.

Bir eylem makrosu oynatılırken, komut dizisi, oynatma tamamlanana veya bir hatayla karşılaşılana kadar birbiri ardına gerçekleştirilir. Oynatmanın durmasının veya başarısız olmasının bazı nedenleri şunlardır:

  • Geçersiz komut. “Invalid command.”Eylem makrosunda tanımlanan komut bilinmiyor. Eylem makrosu farklı bir ürüne kaydedilmiş olabilir veya yüklenmemiş özel komutlar veya makrolar içeriyor olabilir.
  • Boş seçim. “Empty selection.”Mevcut eylem, bir seçim nesnesi kümesi beklemekteydi; ancak hiçbir nesne seçilmemiştir.
  • Makro iptal edildi. “Macro cancelled.”İletişim kutularının İptal “Cancel” düğmelerine tıklanmıştır.

Eylem Makrolarının Konumu

Bir eylem makrosu kaydettiğiniz zaman, ACTRECPATH sistem değişkeni tarafından tanımlanan klasöre kaydedilir. Oynatma için klasör yolları, ACTPATH sistem değişkeni tarafından tanımlanır.

Bir eylem makrosunu yüklerken ve oynatırken her iki klasör yolu seti de kullanılır. Seçenekler “Options” iletişim kutusunun Dosyalar “Files” sekmesindeki Eylem Kaydedici Ayarları “Action Recorder Settings” kısmında, hem eylem makrosu kayıt hem de eylem makrosu dosyalarını okumak için kullanılan klasör yollarını ayarlayabilirsiniz.

Eylem Makrolarını Kaydetme ve Düzenleme

Eylem makrolarını kaydetmek ve değiştirmek, şerit üzerindeki Eylem Kaydedicisi “Action Recorder” paneli ile yapılır.

·         Çok Kullanıcılı (Ağ) Lisans Paylaşımı

Tüm lisanslar aynı anda kullanılmadığında maliyetleri düşürmek için lisansları bir sunucu üzerinde toplayın.

Ağ Lisansları

Bir ağ lisansı, aynı TCP / IP ağındaki birçok kullanıcının ürün lisanslarına erişimi paylaşmasına izin verir. Bir veya daha fazla sunucuda kurulu olan Ağ Lisans Yöneticisi “Network License Manager” (NLM), lisansların kullanıcılara dağıtımını kontrol eder. Bir Autodesk ürününü başlattığınızda, lisans sunucusundan ağ üzerinden bir lisans ister. Bir lisans varsa, NLM bilgisayara bir lisans atar ve lisans sunucusundaki kullanılabilir lisansların sayısı bir azaltılır.

Bir üründen çıktığınızda, lisans Ağ Lisans Yöneticisine “Network License Manager” (NLM) döner. Bir bilgisayarda Autodesk ürününün birden fazla oturumunu çalıştırırsanız, yalnızca bir lisans kullanılır. Son oturum kapatıldığında, lisans serbest bırakılır.

Aşağıdaki üç öğe, lisansların dağıtımını ve kullanılabilirliğini yönetir:

 

  • Bayi lisans yöneticisi (lmgrd veya lmgrd.exe), orijinal kişiyi uygulamaya geçirir ve ardından bağlantıyı lisans satıcısına iletir. Bu yaklaşımı kullanarak, tek bir lmgrd daemon birden çok yazılım satıcısı tarafından lisans kimlik doğrulaması sağlamak için kullanılabilir. Bayi lisans yöneticisi, ihtiyaç duyulduğunda satıcı bayilerini yeniden başlatır.
  • Autodesk satıcı lisans yöneticisi (adskflex or adskflex.exe) Autodesk tarafından teslim edilen Autodesk lisanslarını ve bunları kullanan bilgisayarları izler. Her yazılım satıcısına, satıcıya özel lisanslamayı yönetmek için benzersiz bir bayi lisansyöneticisi vardır.

Not: adskflex Autodesk satıcı lisans yöneticisinin herhangi bir nedenle sona erdirilmesi durumunda, tüm kullanıcılar lisanslarını satıcı bayisini yeniden başlatıncaya veya sonlandırmaya neden olan sorun çözülene kadar kaybederler.

Lisans dosyası, belirli bir sunucunun donanımında ağ lisansının kullanımını yetkilendiren .lic uzantılı bir metin dosyasıdır. Bu dosya Autodesk tarafından sağlanmaktadır.

·         Sistem Değişkenlerinin Takibi

Mevcut sistem değişkenlerini tercih edilen değerler listesi ile karşılaştırarak izleyin. Bildirim balonları, sapmalar konusunda sizi uyarır.

Sistem Değişkeni Takip “Sistem değişkeni Monitor” İletişim Kutusu

Sistem değişkenlerini izler ve tercih edilen değeri değiştirildiğinde raporlar.

Çoğu durumda, bu raporlama, özel bir yordam iptal edildiğinde olur. Değişen sistem değişkenlerini tercih edilen değere geri döndürmek için sıfırlayabilirsiniz.

Aşağıdaki seçenekler görüntülenir:

Bu Sistem değişkenleri Değiştiğinde Uyar

Listelenen sistem değişkenlerinin değişikliklerini izler ve mevcut değerler tercih edilen değerle uyuşmadığında ekran bildirimlerini izler. (SYSMON sistem değişkeni)

Uyarı Balonunu Etkinleştir

Sistem değişkenin değeri tercih edilen değerle uyuşmadığında bir balon bildirimi görüntüler.

Sistem Değişkeni Listesi

İzlenen sistem değişkenlerini ve bunlara karşılık gelen durumlarını, beklenen ve geçerli değerlerini görüntüler ve bireysel sistem değişkenleri hakkında Yardım “Help” konusuna erişir.

Not: Şayet listeye eklemeden önce bir sistem değişkeninin ayarını değiştirdiyseniz, tercih edilen değer (başlangıç değerini değil) mevcut değeri gösterir.

  • simgesi, sistem değişkeni için geçerli değerin tercih edilen değerden farklı olduğunu gösterir.

Tümünü Sıfırla “Reset All”

Listelenen tüm sistem değişkenlerinin mevcut değerini tercih edilen değerle değiştirir.

Listeyi Düzenle “Edit List”

Sistem Değişkenleri Listesini Düzenle “Edit System Variable List” iletişim kutusunu görüntüler.

Displays the Edit Sistem değişkenis List dialog box.

·         CAD Standartları Denetimi

Tabakalar “Layer”, çizgi tipleri, metin ve boyutlarında stil tutarlılığını korumak için CAD standartları tanımlayın ve bunları takip edin.

Tüm çizim dosyalarınızda tutarlılığı korumak için ortak özellikleri tanımlamak üzere bir standartlar dosyası oluşturabilirsiniz. Standartlar, tabakalar “layer”  ve yazı “text” stilleri gibi isimlendirilmiş nesneler için bir dizi ortak özellik tanımlar. Siz veya CAD yöneticiniz tutarlılığı sağlamak için çizimlerde standartlar oluşturabilir; uygulayabilir ve denetleyebilirsiniz. Standartlar, başkalarının çizimlerinizi yorumlamalarını kolaylaştırdığından, birçok kişinin bir çizimin yaratılmasına katkıda bulunduğu ortak çalışma ortamlarında özellikle yararlıdır.

Standartların Denetimi için İsimlendirilmiş Nesneler

Aşağıdaki isimlendirilmiş nesneler için standartlar oluşturabilirsiniz:

  • Tabakalar “Layer”
  • Yazı “Text” stilleri
  • Çizgi tipleri “Linetype”
  • Ölçü “Dimension” stilleri

Standartlar Dosyası

Standartları tanımladıktan sonra, bunları standartlar dosyası (.dst) olarak kaydedin. Daha sonra standartlar dosyasını bir veya daha fazla çizim dosyasıyla ilişkilendirebilirsiniz. Bir standartlar dosyasını bir çizim ile ilişkilendirdikten sonra, standartlara uygun olduğundan emin olmak için çizimi düzenli olarak kontrol etmelisiniz.

Standartların Denetimi Nasıl Çalışır?

Standart ihlalleri için bir çizimi kontrol ettiğiniz zaman, belirli bir türdeki her bir nesne, çizim ile ilişkili standart dosyasında belirlenmiş olan ayarlara göre kontrol edilir. Örneğin, çizimdeki her tabaka “layer” standartlar dosyasındaki tabakalara “layer” göre kontrol edilir.

Bir standart denetimi iki tür problemi ortaya çıkarabilir:

  • Çizimde kontrol edilen standart olmayan isimdebir nesne var. Örneğin, çizimde DUVAR adlı bir tabaka “layer” vardır; ancak ilgili standartlar dosyasında bu isimde bir tabaka “layer” yoktur.
  • Çizimdeki isimlendirilmiş nesne ismi, standartlar dosyasındaki isimle eşleşir, ancak özellikleri farklıdır. Örneğin, çizimde DUVAR tabakası “layer” sarıdır, ancak standartlar dosyasındaki DUVAR tabakası “layer” için kırmızı renk belirtilmiştir.

Standart olmayan isimlere sahip nesneleri düzelttiğiniz zaman, standart olmayan nesneler çizimden kaldırılır. Standart olmayan nesneyle ilişkilendirilmiş çizim nesneleri, belirttiğiniz standart nesnesine aktarılır. Örneğin, standart olmayan DUVAR isimli tabaka “layer” ismi düzeltip standart olan MİMARİ-DUVAR ismi ile değiştirilir. Bu örnekte, Standartları Kontrol Et “Check Standards” iletişim kutusundaki Düzelt “Fix düğmesini seçmek, tüm DUVAR tabakasında “layer” bulunan nesneleri DUVAR tabakasından “layer” MİMARİ-DUVAR tabakasına “layer” aktarır ve daha sonra DUVAR tabakasını “layer” çizimden kaldırır.

Standart Eklentiler “Plug-Ins”

Standart eklentileri denetim süreci, isimlendirilmiş nesneler için kontrol edilen özelliklerin kurallarını tanımlayan uygulamaları kullanır. Tabakaların “Layer”, ölçü “dimension” stillerinin, çizgi tiplerinin “linetype” ve yazı “text” stillerinin her biri kendilerine karşılık gelen eklentilerle kontrol edilir. Standart ihlalleri için çizimi kontrol ederken hangi eklentileri kullanacağınızı belirleyebilirsiniz. Autodesk veya üçüncü taraf geliştiriciler, ek çizim özelliklerini kontrol etmek için standart eklentiler ekleyebilir.

Tabaka “Layer” eklentisi dışındaki tüm eklentiler tüm isimlendirilmiş nesneler için tüm özellikleri kontrol eder. Tabaka “Layer” eklentisini kullanırken aşağıdaki tabaka “layer” özellikleri kontrol edilir:

  • Renk “Color”
  • Çizgi tipi “Linetype”
  • Çizgi kalınlığı “Lineweight”
  • Baskı stili “Plot style” modu
  • Baskı stili “Plot style” ismi (PSTYLEMODE sistem değişkeni 0 olarak ayarlandığı zaman)

Tabaka “Layer” eklentisi tarafından aşağıdaki tabaka “layer” özellikleri kontrol edilmez:

  • Açık/Kapalı “On/Off”
  • Dondur/Çöz “Freeze/Thaw”
  • Kilitle “Lock”
  • Bastırılacak/Bastırılmayacak “Plot/No Plot”

Standarlar Ayarları

CAD yöneticileri için faydalı olabilecek çeşitli ayarlar CAD Standartları Ayarları “CAD Standards Settings“ iletişim kutusunda mevcuttur. Bu iletişim kutusuna Standartları Denetle “Check Standards“ ve Standartları Yapılandır “Configure Standards“ iletişim kutularındaki Ayarlar “Settings” düğmesine tıklamak suretiyle erişilebilir.

·         Uygulama Program Arayüzü (UPA “API”)

ActiveX, VBS, AutoLisp, Visual LISP, ObjectARX, JavaScript ve .NET ile çizimleri ve veri tabanlarını kontrol edin.

·         Autodesk Uygulama Marketi

Yazılımınızı Autodesk onaylı uzantılarla özelleştirin.

·         Autodesk Masaüstü Uygulaması

İş akışınızı bölmeden yazılım güncellemeleriyle ilgili uyarılar alın ve yükleyin. Yeni özelliklere ilişkin eğitim videolarını izleyin.

Autodesk masaüstü uygulaması aracılığıyla ürünleri yükleyebilir, ürün bildirimleri alabilir, güncellemeleri indirebilir ve öğrenim araçlarına erişebilirsiniz.

Autodesk masaüstü uygulaması tüm Windows tabanlı Autodesk ürünleriyle ön tanımlı olarak yüklenir.

Yüklendiğinde, Autodesk masaüstü uygulaması, ürün güncellemeleri mevcut olduğunda kullanıcıyı bilgilendirir. Kullanıcılar güncellemeleri doğrudan Autodesk masaüstü uygulamasından indirip yükleyebilirler. Şayet Autodesk masaüstü uygulamasını yüklememeye karar verirseniz, Autodesk hesabınızdan ürün güncellemelerini kontrol edebilirsiniz.

 

 

Hakkında Sertan Türkan

AutoCAD Beyni

Bunu da Kontrol edin

Revitte Plan Görünüşünün Derinliğini Ayarlama Hakkında

Revit’te bir modelin parçalarını kesme düzleminin altında görüntülemek için, Derinlik Kırpma “Depth Clipping“ parametresini kullanın. …

Bir cevap yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Yardıma mı ihtiyacınız var? Chat with us
Bir görüşme başlatmak için lütfen önce gizlilik politikamızı kabul edin.